Docenten en leerlingen Vechtdal College gaan kilometers vreten voor KWF

0279152_Vechtdal_-_KWF.jpg
Even uitpuffen na een loodzware trainingssessie op de Lemelerberg. Van 5 tot en met 7 juni gaan docenten en leerlingen van het Vechtdal College fietsen voor KWF kankerbestrijding.

OMMEN – Woensdag 5 juni staat bij een aantal leerlingen en docenten van het Vechtdal College al maandenlang roodomrand op de kalender. De grote dag! Op die datum is de start van de Driedaagse op de fiets, omgedoopt tot Vechtdal du Zes. Een monsterrit van 370 kilometer om geld te genereren voor KWF-kankerbestrijding.

Te beginnen in het uiterste puntje van Limburg. Hoe toepasselijk, in het dorpje Klimmen, diep verborgen in de meest heuvelachtige provincie van ons land. Vanaf Klimmen is het op de openingsdag ‘heuveltje op, heuveltje af’. Rug, spieren en kuiten krijgen het zwaar te verduren. Afzien voor het goede doel. Twee etmalen later worden de sportieve helden groots en feestelijk onthaald in Ommen. Voor de groep van 22 personen is de rit niet enkel te doen om de sportieve uitdaging, het is een sponsorrit bedoeld om zoveel mogelijk geld op te halen voor KWF-kankerbestrijding. Inez Pat is docent Nederlands en is drie dagen van de partij. Op de pedalen welteverstaan. “De groep is al zo’n 3, 4 maand in voorbereiding, anders red je het niet. Er wordt fysiek een zware wissel op je getrokken. Het is niet zo van stap maar op de fiets en trap maar een eind weg.” Daar kan iedereen zich wel iets bij voorstellen. Er moet toch iedere dag meer dan 100 kilometer asfalt worden weggevreten.

Kuitenbrekers

In de openingsrit moeten een stuk of wat Hollandse bergen worden bedwongen, waaronder gemene kuitenbrekers als de Cauberg, Vaalserberg en Keutenberg. En of die sportieve ellende niet al meer dan genoeg is, zijn in het verloop ook de Postbank, de Col du VAM en de Lemelerberg opgenomen in de route. Dat wordt zweten, afzien en aanpoten. En dan niet op zo’n verkapte brommer, zo’n kreng met trapondersteuning, maar op een fiets die werkt op eerlijke beenkracht. Oké, wel eentje met diverse versnellingen. Elke deelnemer zit op een racefiets, maar als die niet goed afgesteld is, wordt het een helletocht. “Ik ben bezig met m’n derde stuur”, zegt Mayden. “Maar het komt goed. Alle vertrouwen. Ik ben graag actief bezig en in dit geval was het te combineren met een goed doel.” Eden valt haar bij. “Er is veel geld nodig voor onderzoek naar kanker. We willen daar graag aan bijdragen.” De teller staat momenteel op meer dan 14.000 euro. Dat bedrag is al boven verwachting, maar Gijs verwacht dat de 15.000 wel gehaald wordt. “Dat is een mooi rond bedrag, maar hoe meer, hoe beter.” Gijs kreeg in zijn directe omgeving te maken met kanker. “Mijn moeder is ervan genezen. Mijn broer zit in een traject. Vandaar dat ik meedoe. Of ik goed voorbereid ben? Ik denk het wel. Iedereen heeft er nu zo’n drie, vier maanden aan training opzitten. We gaan ervoor.” Lerares Pat staat haar pupil half. “We slepen elkaar er wel doorheen als er iemand even moeilijk zit. We peppen elkaar wel op. Het komt vast goed. We hebben een goede voorbereiding achter de rug en volgens schema’s maandenlang getraind.” En waar Malachy meedoet omdat zijn opa aan ‘volksvijand nummer een’ is overleden, heeft Bjorn zich aangemeld omdat hij zelf op zeer jonge leeftijd door de ziekte werd getroffen. “Ik heb de ziekte gekregen en overwonnen toen ik amper drie jaar oud was, maar ben hersteld. Ik hoop en wens dat veel meer mensen kunnen worden geholpen. De kans op genezing moet richting honderd procent.”

Sponsoring

Het bedrag dat tot op heden is opgehaald hebben de leerlingen opgehaald via familie, kennissen en buren. De directe omgeving zeg maar en natuurlijk via het delen op social media. “We zijn flink gesponsord door horeca, vakantieparken en het bedrijfsleven”, vult Pat aan. “Dat scheelt natuurlijk in onze uitgaven voor verblijf en onderhoud. Dat geld kan nu rechtstreeks naar KWF. Ook hadden we zelf een actie verzonnen, ‘Hotel Vechtdal’. Voor 25 euro mocht je een nachtje slapen op school, inclusief ontbijt. Er was een diskjockey (dus slapen ho maar), je kon verschillende spelletjes doen, zoals FIFA, of zelf voetballen of beachvolleybal en verder was er toegang in de hele school. Tot op bepaalde hoogte was alles toegestaan, een soort apenkooien in de school.”

Wie een van de deelnemers wil sponsoren: google op vechtdal-du-zes en je komt direct op de site van de stoere pedaalridders van het Vechtdal College.

Tekst: Willem Lampe

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.