Stilzitten is geen optie voor 80-jarige ‘Prins van de Hardenbergerweg’

0278741_Jan_Prins_-_2.jpg
Jan Prins werd onlangs 80 jaar maar blijft aan het werk voor PostNL. Zijn collega's brachten hem op zijn verjaardag presentjes en een serenade.

OMMEN – Het was even schrikken voor Jan Prins, op die zonovergoten eerste ochtend na Pinksteren. Wat is dit? Hij was vrij toch? Stonden daar plots z’n collega’s van PostNL bij de oprit. Dat was niet zomaar voor de lol. Jan was even sprakeloos na mooie woorden van collega Corinne Roos, die haar toespraak gepaard liet gaan met een cadeaukist en een waardebon. De reden? De kranige baas begroette op 21 mei zijn achtste levenskruisje!

Een gezegende leeftijd, maar achteroverleunen en stilzitten is niets voor Jan, die fluitend bijna dagelijks de krant en de post rondbrengt. Daarnaast trekt de bikkel op leeftijd graag baantjes in het zwembad, al weerhoudt een klein ongemak hem momenteel van deze activiteit. Maakt niet uit, dan maar richting de Bollemaat, waar de oldtimer naar hartenlust zaait, wiedt, schoffelt en oogst in z’n volkstuintje. Het wiegje van Jan stond in Vinkenbuurt, aan de Prinsenweg. Of de naam van de weg naar de aanwonende familie Prins is vernoemd laten we maar even in het midden, feit is wel dat het echtpaar Prins 21 mei 1944 verblijd werd met de geboorte van een derde telg. De ouders gaven de spruit als roepnaam Jan, gelijk zijn vader. Om verwarring te voorkomen werd binnen de familie gesproken over ‘grote Jan’ en ‘kleine Jan’. Dat de grond in Vinkenbuurt uiterst vruchtbaar is blijkt wel uit het feit dat de ooievaar na ‘kleine Jan’ nog vijf keer een bezoek bracht aan de boerderij van de familie Prins.

‘Een doener’

Maar kleine jochies worden groot, dat gold ook voor ‘kleine Jan’. Vader en moeder Prins hadden al wel in de gaten dat er geen nieuwe professor in hun derde kind schuilde. Jan was geen boekenwurm, maar een doener. “Ik ben dyslectisch”, legt Jan uit. “Dat werd vroeger niet onderkend, dan zeiden ze dat je niet kon leren. Anders was ik misschien wel boswachter geworden. Dat leek me wel wat.” Niks boswachter, krap veertien lentes oud werd ‘kleine Jan’ knecht op een veehouderij in Saasveld, diep verscholen in het Twentse land, op bijna 50 kilometer van de vertrouwde boerderij in Vinkenbuurt. En ja, hoe geraak je in Saasveld, als opgeschoten knaap? Trein, auto of met bus? Welnee, een gezonde vent stapt op de fiets! Op maandagochtend op pad en na een paar weken buffelen, hooien en melken met het loonzakje in de tas terug naar huis. Door weer en wind en storm en regen. Zo kweek je kerels en geen ‘gevulde koeken’. Misschien dat uit die tijd zijn lijfspreuk ‘verder dan het vel komt het niet’ stamt, als het hemelwater met bakken uit de donkere lucht plenst en hij op pad moet voor een nieuwe ronde postbestellen.

Rust roest

Zaligmakend was een bestaan als boerenknecht ook niet en na een paar jaar ging Jan aan de slag bij Philips in Zwolle. De jaren zeventig staan op punt van beginnen als zijn oog valt op een schone uit het naburige Den Ham. Gevraagd naar hoe de rendez-vous tot stand kwam weigert Jan het achterste van de tong te laten zien, maar werpt een schalkse blik naar z’n geliefde. Of-ie wil zeggen ‘ons geheimpie’. “Ja…, nou…, ze liep langs de weg. We waren met een stel jongens uit de buurt aan het toeren in de omgeving. Ik zag ‘r lopen en heb haar aangesproken.” Van het een kwam het ander. In 1975 trouwt hij met Janny. Ommen ligt midden op de lijn Vinkenbuurt-Den Ham en werd uitverkoren als woonplaats. Aan de Hardenbergerweg vinden de dan jonge geliefden een mooie stulp om een gezin te stichten. Ze wonen er nog steeds, naar alle tevredenheid. Dochter Gerjanne krijgt in de jaren die volgen gezelschap van Bertine en Arjan. Wanneer de kinderen klein zijn kan Jan een volkstuintje bemachtigen op De Bollemaat. De oogst is elk jaar veel te rijk voor alleen de eigen diepvries. Buren, kinderen en bekenden profiteren van zijn ‘groene vingers’. “Pa is graag in beweging”, stelt Gerjanne. “Hij staat altijd voor ons klaar.” “Een stille genieter”, vult Bertine aan. Jan haalt op latere leeftijd z’n zwemdiploma, maar geniet er vervolgens volop van. De ‘bezige bij’ trok in het warme seizoen elke dag een paar baantjes. Het hield hem fit. Na z’n pensionering belandt Jan niet achter de geraniums. Rust roest. Jan heeft geen ‘zit in de kont’, blijft bezig en bezorgt kranten en de post. In 2021 treedt hij voor onbepaalde tijd in dienst bij PostNL en loopt dagelijks zijn rondje door de binnenstad. Tot de dag van vandaag. “Ik vind het mooi werk. Doe het met plezier.” En laat de baas van PostNL het maar niet lezen, maar “ik zou het nog wel voor niks willen doen”.

Oplettende buren

En vakantie? Dat hoeft niet voor Jan en Janny. “De omgeving rond Ommen is mooi zat. Wandelen en fietsen prima, maar ik lig het liefst in m’n eigen bed”, meldt ‘de oude postduif’ resoluut. Wel zo makkelijk voor de buren die er ’s zomers wel op uit trekken. Jan verzorgt de kippen, zet de kliko aan de weg en houdt de tuin bij. Ook is hij geregeld oppas of taxichauffeur voor een van zijn zes kleinkinderen. Zijn “ik kan slecht stilzitten”, mag gelden als een daverend understatement.

Hoewel Jan zich zo fit als een hoentje voelt en dagelijks in de weer is, beseft-ie terdege dat-ie geluk heeft gehad, nadat-ie iets meer dan tien jaar terug een hartstilstand kreeg. Met dank aan de engelbewaarder en oplettende buren, die direct actie ondernamen en de hulpdiensten inschakelden kwam hij weer ‘boven Jan’. Mede hierdoor kon ‘de gleuvenvuller’ zijn achtste levenskruisje halen en vieren en bovendien zijn dagelijks rondje doen voor PostNL, wat hem betreft tot in lengte van jaren.

Tekst/Foto’s: Willem Lampe

Jan en Janny Prins zijn weliswaar op leeftijd, maar achteroverleunen is geen optie. Jan (80 lentes jong) bezorgt tot de dag van vandaag de post in de binnenstad van Ommen

Meer foto's

Jan en Janny Prins zijn weliswaar op leeftijd, maar achteroverleunen is geen optie. Jan (80 lentes jong) bezorgt tot de dag van vandaag de post in de binnenstad van Ommen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.