Protesterende inwoners Lemelerveld leggen zich neer bij opvanglocatie

0276361_Lemelerveld.JPG

‘Laten we hopen dat dat de gemeente niet nog een keer zulke communicatiefouten maakt’

LEMELERVELD – De buurtbewoners hebben zich er bij neergelegd. De opvanglocatie van het COA middenin Lemelerveld-dorp komt er gewoon en er is toch niks wat ze er nog tegen kunnen doen. Maar de frustratie over de gang van zaken en de gebrekkige communicatie van de gemeente blijft.

“We waren bang dat als we de boel teveel zouden gaan tegenwerken de huidige vluchtelingen op Camping Heidepark terug naar Ter Apel zouden gaan”, begint Brenda van Middelaar, een van de woordvoerders van de direct omwonenden. “Die groep kennen we en zij kennen Lemelerveld. En dat het dorp, als de rechter al onze bezwaren van tafel had geveegd, want dat was waarschijnlijk toch gebeurd, 120 nieuwe vluchtelingen terug zou krijgen. Vluchtelingen die het dorp nog niet kennen.” Ze vervolgt: “Op dit moment zijn ondernemers uit het dorp nog in overleg met de gemeente en het COA over het maximale aantal vluchtelingen (waarschijnlijk zo’n 120, red.) en de maximale opvangduur. Officieel is 28 maart 2025 de einddatum, maar de gemeente wil uiteindelijk gewoon meer tijd hebben voor het vinden van de nieuwe opvanglocatie binnen de gemeentegrenzen en daarom geen keiharde einddatum vaststellen.”

Brenda is er ook eerlijk over: nu de gemeente afziet van de aanvankelijk beoogde locatie op het terrein naast basisschool Sprankel aan de Prinses Margrietstraat, is een deel van de argumenten van de actievoerders komen te vervallen. Ze waren vooral bezorgd over de combinatie van school en vluchtelingen en de verkeerssituatie ter plekke. Dat is nu niet meer aan de orde. De opvanglocatie, die ten tijde van het gesprek nog niet officieel betrokken was (op het moment dat deze krant wordt verspreid waarschijnlijk wel), komt aan de Ambachtsweg 10. “Binnen de groep inwoners van Lemelerveld die actie voerden tegen de plannen, zijn er meerdere geluiden”, vertelt Brenda. “Nu de locatie veranderd is, zijn er inwoners die zoiets hebben van: ‘Als het dan toch moet, laat maar komen dan’. Anderen zijn vooral gefrustreerd dat we als inwoners door de Spreidingswet buitenspel zijn gezet en weer anderen blijven pertinent tegen de opvanglocatie.”
Brenda wil daarbij nog benadrukken dat ze hoopt dat de vluchtelingen zich wel nog steeds welkom voelen in het dorp Lemelerveld: “We kunnen het deze mensen niet aanrekenen dat er vanuit de gemeente Dalfsen zulke beslissingen worden genomen en op deze manier wordt omgegaan van de inwoners van het dorp, daarvoor is toch echt het college verantwoordelijk en aansprakelijk.”

Petitie

De hele van gang van zaken steekt iedereen het meest. Eerst overviel de gemeente op vrijdagmiddag 8 maart tientallen omwonenden met het nieuws over de komst van een opvanglocatie aan de Prinses Margrietstraat. Het hele weekend was er vervolgens, zo stellen de omwonenden, geen communicatie met de gemeente mogelijk. “Het werd hen door de strot geduwd”, zegt Brenda. Vervolgens verenigden verschillende mensen uit het dorp, waaronder ook ouders van kinderen die Sprankel bezoeken, zich razendsnel. Een petitie tegen de plannen, die zondag 10 maart online ging, werd in enkele dagen tijd dik 1.300 keer ondertekend. En vervolgens toverde Dalfsen in de dagen erna ineens een andere locatie, iets verderop, uit de hoge hoed. Het heeft ertoe geleid dat het vertrouwen in de gemeente weg is, stelt Brenda. “Op vrijdag 15 maart, de dag na de grote infoavond voor het dorp, zijn enkele mensen bij het terrein voor een trekker gaan staan. De gemeente had toegezegd geen voorbereidende werkzaamheden uit te zullen voeren, voordat het rapport van de ecoloog er lag.” De gemeente meldde eerder echter desgevraagd dat het ging om werkzaamheden die voortvloeiden uit het ecologische onderzoek, maar Brenda moet daar een beetje om lachen. “De gemeente heeft wel vaker het ene gezegd en het andere gedaan. De communicatie is niet helder, open en duidelijk.”

Hengelen

Ze vervolgt: “Laten we hopen dat dat de gemeente niet nog een keer zulke fouten maakt. We hebben begrepen dat ze in het gemeentehuis ook geschrokken zijn van onze kritiek op de communicatie. Bij de andere tijdelijke opvanglocaties was die kritiek, zo hebben we gehoord, er ook wel, maar niet zo breed uitgemeten als nu. Ik had me aangemeld voor inspraak in de raad. Ze waren toch wel zenuwachtig, want we zijn de dag ervoor meerdere keren benaderd met vragen over wat ik wilde zeggen en hoeveel mensen we mee zouden nemen. Ze bleven maar hengelen. En ik vond dat de gemeenteraad eerder ook niet echt kritische vragen stelde. Dat heb ik tijdens de inspraak ook met duidelijke taal gemeld. En dan hoor je naderhand: ‘Ja, maar wat moeten we dan doen? Het besluit is al genomen’. En ik: ‘Het is jullie taak om het college op het matje te roepen, doe dat dan ook.’ Zeker als je het hebt over de beslissing om, zoals aanvankelijk de bedoeling was, de opvanglocatie bij een school te plaatsen.”

Niet schromen

Als het dan toch moet, dan gaan we er ook maar het beste van maken; dat gevoel lijkt bij Brenda, de direct omwonenden en een aanzienlijk deel van de andere actievoerders te overheersen. De direct omwonenden blijven daarom in gesprek met de gemeente. Brenda: “We weten dat er een klankbordgroep wordt opgericht, zodat we, als er wat aan de hand is, daarover contact met de gemeente en het COA kunnen hebben.” Maar boos blijven ze. Niet voor niets dat Brenda haar inspraak in de raad afsloot met: “Bedenk dat wij niet zullen schromen om tot verdere acties over te gaan wanneer deze wijze van communicatie vanuit de gemeente Dalfsen blijft voortbestaan

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.