Leerlingen Sint Bernardus proeven aan het echte leven

0276949_Beroepenproeverij_collage.jpeg

OMMEN – ‘Wat wil je later worden?’ Het is een vraag die elke tiener af en toe voor de kiezen krijgt. De een heeft een vastomlijnd idee, een ander meerdere pijlen op z’n boog en een derde haalt z’n schouders op, geen idee.

Profvoetballer, een beroemde zanger of voorzitter van de Tweede Kamer is misschien wat te hoog gegrepen. Dromen mag, zonder de realiteit uit het oog te verliezen. “Toch willen we graag dat kinderen ontdekken waar hun hart ligt”, meent Frank Redder. De in Dedemsvaart wonende leerkracht van groep 8 stuurt de beroepenproeverij aan, een idee dat bedacht is door een werkgroepje bestaande uit drie directe collega-leerkrachten. “De leerlingen gaan écht ervaren hoe het is om de handen uit de mouwen te steken op de werkvloer. Ze mogen bijvoorbeeld ondersteunen in een tandartsenpraktijk, taartjes bakken samen met een patissier, een auto uitlijnen in een autogarage, een voice-over inspreken, bootjes verhuren aan de Vecht, koeien verzorgen bij de Koesafari of helpen in een drogisterij of kledingwinkel. We worden als school hierbij ondersteund door enthousiaste bedrijven en organisaties in en rondom Ommen. Veel van deze ondernemingen worden geleid door ouders, familie of oud-leerlingen van de school, er ligt vaak een connectie met de Sint Bernardus. Elke kind heeft een persoonlijke top 5 gemaakt en gaan her en der op werkbezoek.”

‘Het onderwijs in’
Moos en Jurre hebben gekozen voor het werkgroepje ‘voice-over’ en hoeven niet op locatie, maar kunnen op snuffelstage in de vertrouwde omgeving van de katholieke basisschool. “Voice-over heeft te maken met inspreken”, legt Moos uit. “Nieuwsberichten bijvoorbeeld, of reclameboodschappen voor haargel, gereedschap of tuinmeubelen voor radio en televisie.” Jurre valt zijn neefje Moos bij, “niet alleen inspreken hoor, ook de techniek die erachter zit, hoe een en ander wordt gemonteerd en zo.”
Ook Jazz hoefde niet de fiets of de benenwagen te pakken, maar bleef op school. Als leerling van groep acht ondersteunde ze juf Annelie van de kleutergroep. Het is duidelijk dat Jazz later het onderwijs in wil. “Ik vind het leuk om met kinderen om te gaan. Om ze wat te leren, wegwijs te maken en spelletjes te doen. Ik ben best wel geduldig, dat moet je wel zijn.” Op de achtergrond knikt haar stagebegeleidster voor een ochtend bevestigend, of ze wil zeggen ‘die heeft het prima in de smiezen’. “Een alternatief is iets met dieren, maar kinderen zijn mijn eerste keus.”

Maud en Kimberley zijn op locatie en ‘snuffelen’ bij Daan Mode. Eigenaresse Daantje (zeg maar Daan) maakt het duo wegwijs in de kledingbranche. Hoe je klanten moet benaderen, mee moet denken en adviseren bij het aankopen van kleding, kortom: zorgen dat het winkelend publiek tevreden de winkel verlaat. “Mode en kleding heeft mijn interesse”, zegt Maud, terwijl ze enkele zomerbloesjes terughangt in het rek. Klasgenootje Kimberley helpt met het terughangen in de rekken en de administratie, terwijl een andere knaap zich verdiept in de kassa en eigenlijk liever een blokje om ging met de hond van Daan. Geeft niks, er hoeft nog geen beslissing gemaakt te worden. Het is kennismaken en even snuffelen aan het echte leven, want ooit zullen ze aan de slag moeten om in hun levensonderhoud te voorzien. Een bekend tegeltjeswijsheid dicteert immers niet voor niets ‘wie niet rooft en wie niet erft, moet werken tot-ie sterft!’ 

www.bernardusommen.nl

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.