Lampie: Grensoverschrijdend gedrag

0274035_grensoverschrijdend_-_4.jpg

Grensoverschrijdend gedrag. Met enige schroom moet ik bekennen mij er wel es schuldig aan te hebben gemaakt, maar, om onmiddellijk de aandacht van mezelf af te leiden, mijn kameraad Erwin is onverbeterlijk op dat gebied. Een recidivist. Verschrikkelijk. Weerzinwekkend. Niemand die hem terugfluit. Hij doet maar. Passeert grenzen of het de normaalste zaak van de wereld is. Vaak probeert hij mij erin te betrekken. Of ik de plantjes wil verzorgen, als-ie weer es grensoverschrijdend bezig is. Hebben we het over grensoverschrijdend gedoe, dan blijft het in mijn geval beperkt tot het overschrijden van de gemeentegrens van Ommen. Als ik ergens wil gaan vissen, in het kabbelende kanaal Almelo-de Haandrik of de woelige IJssel bij Wijhe. Of als FC Ommen in Koekange moet voetballen, of in Zwartsluis. ‘Op verplaatsing’ zeggen de Belgen. Een fraaie uitdrukking, maar dat speelt in dit epistel geen enkele rol.

Eh…, bij de les. Waar hadden we het over? O ja, het grensoverschrijdende doen en laten van mijn vriend Erwin. Het houdt maar niet op. Verschrikkelijk. Crimineel. Schande. En dan heb ik het niet over het oversteken van het officiële grondgebied van ons stadje, maar het echte werk, het zonder scrupules schenden van onze landsgrenzen. Zonder te verblikken of verblozen stapt-ie de ene keer met z’n skiuitrusting in de auto richting Oostenrijk, om bij thuiskomst na een wasje en een plasje, ‘de ballenknijper’ in de koffer te mikken voor een weekje Canarische Weilanden. Vliegschaamte is hem vreemd. Onze globetrotter heeft zoveel stempels in z’n paspoort staan dat het me meevalt dat-ie bij de douane niet iedere keer uit de rij moet stappen. Is toch verdacht. Hij doet qua reisgedrag niet onder voor een doorgewinterde drugskoerier. Niet dat-ie zich daaraan schuldig maakt. Handen in het vuur. Mijn maat is een gemeenteambtenaar van onbesproken gedrag. Doet geen domme dingen. Zelfs roken doet-ie niet, hooguit een chocoladesigaret.

Drinken is een ander verhaal. Een met liefde gebrouwen ambachtelijk biertje is wel aan hem besteed. Een aanbod om een verkwikkende goudgele versnapering van de meesterbrouwer uit Twente soldaat te maken zal-ie niet snel afslaan – het enige dat-ie afslaat zijn muggen en vliegen. Oké, tot zover de flauwekul. Het onderwerp ‘grensoverschrijdend gedrag’ ligt gevoelig, dus is het ietwat ongepast om er gein over te maken. Ik zal me er verder niet meer aan bezondigen. Erewoord. Mijn echtgenote is de enige die wel es een pets op de billen van me ontvangt. Als teken van genegenheid. Of een zoentje op het voorhoofd, als ze tv kijkt en ik het geeuwend een verdieping hogerop zoek. Onze bioritmen lopen niet parallel. Ik ben van vroeg naar bed en vroeg op, zij van laat naar bed en laat op. Die ontwaakt pas na een cafeïneshot en wolk nicotine. Een grauw, een snauw en een afwerend gebaar is mijn deel als ik in alle vroegte met mijn vingers door haar haar woel en haar een kus op haar kruin geef, maar om dat nu grensoverschrijdend noemen, voor die beladen term komt meer kijken…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.