Lampie: Chocoladereep

0268934_Chocoladereep_-_2.jpg

Eindelijk. De regen sputtert na in dunne miezer. Het is een waterkoude, natte, droefgeestige zondagochtend. Het daglicht tracht met zachte dwang de duisternis te verdrijven. De laatste schemer hangt timide na, tussen de takken van de hazelaar. De struik heeft zijn vruchten al lang laten vallen. Nu is het blad aan de beurt. Slechts enkele stugge volhouders hangen aan vrijwel kale staken. Met de moed der wanhoop. Berustend. Wachtend op het onvermijdelijke. De doorbijters ogen ongezond. Flets. Glans en levenslust zijn verdwenen. De strijd tegen het onvermijdelijke noodlot is definitief verloren. Moe en der dagen zat zullen de laatste overleveraars spoedig naar beneden dwarrelen en roemloos eindigen in de goot, om daar opgeslurpt te worden door de lawaaierige vuilzuiger van de dienst Openbare Werken van onze gemeente. Vrolijk word je niet van naar buiten staren. Maar ja, december, we moeten er maar doorheen zien te martelen. Een grafkronkel popt op in mijn grijze massa. Niet aan toegeven. Positief blijven.

Links op mijn bureau liggen onderbroeken, of nee, slips. Van Ziki. Cadeautje van Baardmans en zijn gevolg, althans ik werd gesommeerd luidkeels ‘dankjewel Sinterklaas’ te roepen door vrouw en dochter, die me tot enthousiasme maanden met heimelijke hoofdknikjes en verscholen knipogen, terwijl mijn jongste kleinzoon druk was met het openscheuren van een forse doos waar zijn naam op was gekalkt – gaat die (schijn)heilige uit Spanje met de eer strijken, terwijl de flappen uit mijn portemonnee zijn gevlogen. We hadden bericht gehad dat de Sint al op zaterdag, een paar dagen voor zijn verjaardag, woonwijk de Dante aan ging doen. Vervroegd, want hij had het razend druk. Het inwoneraantal in Nederland stijgt namelijk schrikbarend. Nog sneller dan de zeespiegel. Sokken en onderbroeken voor opa. De Sint had ingekocht bij Action. Kwam mirakels uit, want het spul dat ik daar onlangs had gekocht was spoorloos verdwenen. Het had daardoor de schijn van een sigaar uit eigen doos.

Als bonus geen chocoladeletter, maar een chocoladereep. Gevuld met stukjes hazelnoot. Kan er slecht van af blijven. De helft is al opgepeuzeld. Kan de lekkernij beter uit zicht plaatsen. Desondanks onderneem ik geen actie. Eens een snoeper, altijd een snoeper. Is eigenlijk niet goed voor me, maar nou ja, december hè, de feestmaand bij uitstek. Op naar engelenkoren, versierde boom en kerstdis. De geboorte van het Kind wordt gevierd in de nabijheid van een opgetuigde, ten dode opgeschreven naaldboom of een lichtgewicht plastic geval, welke geen naalden laat vallen. De kerststal wordt afgestoft, evenals het verhaal over Jezus, die over water kon lopen. Wij aardse stervelingen kunnen dat alleen bij strenge vorst, wanneer het water verandert in een ijsvloer. December. De feestperiode tussen de verjaardag van de goedheiligman en oud & nieuw. De tijd van snoepen en schransen. Even geen gezanik over calorieën en bloeddruk. Dik word je niet tussen Sinterklaas en oud & nieuw, maar tussen oud & nieuw en Sinterklaas. Een troostende gedachte, waar ik me maar aan vast klamp, onderwijl het zoveelste stuk van mijn chocoladereep met nootjes afbrekend…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.