Lampie: Tikkie

0268389_Tikkie-_4.jpg

De rol van heilig boontje ligt me niet, maar ben me zeer bewust dat ik me eventjes moet gedragen, plus behulpzaam en gehoorzaam moet zijn. De goedheiligman is weer in het land en die ziet alles. En zo hem wat kwajongenswerk ontgaat, dan wordt hij wel bijgekletst door die zwarte verraders die de ultieme kindervriend altijd in zijn kielzog meezeult. Op de achttiende is de kindervriend met de pakjesboot, die sterk doet denken aan de dobberende rondvaarttrots van rederij Peters, afgemeerd aan de Vechtkade. Zo’n elf jaar terug stond ik daar in de drukte en snijdende novemberkoude te wachten op de aankomst van die klojo met die witte baard en z’n zwarte rapaille. Oudste kleinzoon op de nek, zodat hem niets ontging wat er zich afspeelde op die pakjesschuit. De spanning werd opgevoerd. Hysterisch gegil door een megafoon en suikerzoete liedjes zingen.

Het joch op mijn schouders zat met rode konen luidkeels mee te blèren, gebruikte mijn hoofd als trommel, dat klonk prachtig hol, en zat de ganse tijd wild te hupsen op m’n tere schouders, of was-ie een ezel aan het berijden. Heb er bijkans een hernia aan overgehouden. Dit jaar schitterde ik door afwezigheid. Of nou ja, geen mens die me mist. Hooguit m’n jongste nazaat, als uitkijkpost. Moest naar de voetbal. FC Ommen tegen De Weide. Inderdaad, had prioriteiten kunnen stellen en dat heb dat ook gedaan, maar of het een juiste keus was is een twistpunt. Dientengevolge heb ik geen idee of de knechten, of nee, werknemers van de sint zwart waren, dan wel blauw, niet van de kou, roze, geel, voorzien van roetvegen of weet ik veel wat. Ik vind het wel best hoor, als die kleur zo gevoelig ligt, dan maar geen zwart. Maakt die peuters geen zak uit. Tijden veranderen nu eenmaal.

Een halve eeuw terug waren alle voetbalschoenen zwart. Tegenwoordig hebben die muiltjes alle kleuren van de regenboog, tot goud- en zilverkleurig aan toe, hoewel ik persoonlijk niet snap dat je jezelf presenteert op roze voetbalkicksen. Kom op hé, je zit niet op ballet. Hoe dan ook. Jongste kleinzoon heeft nog maar net z’n verjaarscadeaus uitgepakt en steekt netjes vier vingers in de lucht als hem gevraagd wordt hoe oud-ie is. Moet nu een railrunner voor ‘m kopen als we voor de lol de trein op willen voor een retourtje Zwolle. Het manneke is klaar voor ‘de grote school’. Bij Carles Bemboom op de Dennenkamp is-ie in goede handen. Daar zullen ze hem wel kneden. Oma en opa zijn voor de verwennerij. Net een driewieler voor ‘m gekocht, kun je weer op pad, terwijl die schijnheilige en z’n gevolg met de eer gaan strijken. Ach toe maar, ze zijn zo groot. Misschien volgend jaar een e-bike driewieler en over twee jaar is het, ‘opa, Sinterklaas bestaat niet, ik stuur wel een Tikkie’. Gelijk die andere belhamel van vijftien inmiddels, ‘wat nou, ik doe wel ’n Tikkie, kom maar langs, dan krijg je een tikkie…, voor je raap.’

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.