Van foeilelijk transformatorhuis tot pakkend kunstwerk

0261740_archem_-_7.jpg
.

OMMEN – Het is een hele opgave je iets voor te stellen dat saaier is dan een transformatorhuis. Huisje van steen, zonder raam en een metalen deur met daarop gele waarschuwingsbordjes voorzien van een bliksemschicht en de tekst ‘hoge spanning, levensgevaarlijk’. Maar goed, lelijk, saai, of zelfs sinister, het is een noodzakelijk kwaad om een woonbuurt van stroom te voorzien.

Af en toe zie je wat werknemers van de lokale netwerkbeheerder voor zo’n geopend huisje wat sleutelen of met de tang in een woud van elektriciteitsdraden trekken en knippen. Klus gedaan, deurtje dicht; je blijft er niet gezellig met collega’s koffie slurpen en bijkletsen. Niet op zo’n naargeestige stek. Toch is het een kleine moeite om de zielloze bunkertjes enig cachet te geven. De oplossing? Laat er een graffitikunstenaar op los. Niet een graffitivandaal, maar iemand die de gedachten heeft laten gaan over de buurt, de omgeving of de geschiedenis en dit uitbeeldt op het donkerrode gesteente en grijsgroene metaal. De opwaardering van kille, geestdodende blokken van steen en metaal naar karakteristieke, speelse objecten die opgaan in de omgeving is te zien op het grensgebied van de gemeentes Ommen en Twenterand, daar waar de Linderbeek uitstroomt in de Regge. Op die plaats, waar weidegrond, water en bos vechten om voorrang zijn de transformatorhuisjes opgesierd met natuurlijke afbeeldingen uit de wereld van amfibieën en vogels. De omgeving fleurt er gigantisch van op.

‘(Kijk)plezier’

Dat geldt niet voor de trafohuisjes in woonwijk de Dante. Vandalen hebben ongemak en frustratie kenbaar gemaakt op staal en beton. De onvermijdelijke betonblokken zijn door amateuristisch geklieder een doorn in het oog. Woonwijk de Dante bestond in de late jaren zestig, begin jaren zeventig van de vorige eeuw uit bos en weidegrond, met zo hier en daar een boerderij. Met een knipoog naar ‘het Spokebössie’, plus een buiging naar het verleden en de hier ooit volop aanwezige weidevogels als kieviten, wulpen en grutto’s kan een erkend graffitikunstenaar zich in deze woonwijk toch uitleven zou je denken. Andere stadsgedeeltes ook geen probleem, maar je moet ergens beginnen. Graffitikunst, een typisch geval van ‘kleine moeite, groot (kijk)plezier!’

Tekst/Foto: Willem Lampe

Meer foto's

.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.