Uit Hei en Dennen: Teleurstelling

0257101_Antoinette_Pieterman.jpg
.

Ja, dat komt hier ook regelmatig voor hoor. Wasturgebeurd?? Wij zijn niet uitgenodigd voor de kroning van de 74 jarige Engelse koning Charles. Nee hoor……, daar zouden we voor ons verdriet niet eens heen willen. Ik volg het natuurlijk vanaf het eerste moment op mijn tv boven. Niet samen met Gerrit, die wel voor de monarchie is en het wel op het journaal ziet. Twee oudjes van onze leeftijd waarvan hij, de 74 jarige koning, dan eindelijk officieel de kroon op zijn hoofd krijgt gezet. Ik kijk wel, tenslotte ben ik geabonneerd op het blad Vorsten. Ik vind me uitermate moedig dit te vermelden, want wie leest nog zo’n kneuterig tijdschrift en kijkt ook nog naar zo’n poppenkastvertoning? Ik hoef mijn imago van redelijk verstandig persoon beslist niet op te houden bij u/jullie. Iedere gek heeft z’n gebrek. En laat dat bij mij nou het koninklijke nieuws zijn. Ja, ook tijdens mijn werkzame jaren in Duitsland, toch in een best flinke positie. Die bladen werden juist door de Duitse dames ‘gevreten’. Ooit hadden ze daar een koningshuis. Hadden/hebben zij niet (meer). Hoewel bij onze koninklijke hoogheden nogal wat Duits bloed door d’aderen stroomt. Maar, wees gerust, zij zijn van ‘vreemde smetten vrij’. Of Meghan met haar husband meekomt? Niet erg aannemelijk, want één van hun kinderen is dan jarig. Ja hoor eens, de kinderen van NU gaan altijd voor. Ook hier hoor. Mijn kleinkinderen mogen veel meer dan hun moeders ooit van mij mochten. Mijn moeder verdiepte zich in mijn dagboeken en durfde het gewoon aan om mij daarna te attenderen op fout gedrag t.a.v. jongens. Dat betekende dus ‘niet zo maar achter een boom afspreken’, maar ze eerst thuis aan mijn ouders voorstellen. Helaas schreef ik in die dagboeken vaak over vervelende situaties thuis met mijn ouders, hun onbegrip en hun eisenpakket. Zij zagen daar nooit hun eigen tekortkomingen in, tuurlijk niet. Zij waren onfeilbaar. Ik las (geërfde zonde dus) vaak stiekem in de dagboeken van mijn dochters. O, wat waren ze dankbaar en blij met mij. Die fantastische mama, die ze naar vriendjes en dansclubs reed en na twaalven liet ophalen door een taxi. Veiligheid voor alles! Dankbaarheid van kinderen naar hun ouders komt pas als ze op ‘zichzelf’ wonen. Bang voor een spin in huis zijn en dan mama bellen, mama haalt je op schat! En wat doet dat goed zeg. Ik word veel meer gewaardeerd sinds ze zelf huis en kinderen hebben……gerechtigheid!

 

Antoinette

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.