Lampie: Stram

0254249_rugpijn.jpg
.

Gedoucht en verschoond. Schone sokken. Schone onderbroek. Okselfris. Alleen jammer. Geen mens die het ziet. Maar goed, als je het niet doet, ga je stinken en lok je bromvliegen. Trouwens, ook als ik een schone spijkerbroek aantrek, heeft niemand dat in de gaten. Draag altijd spijkerbroeken. Vuile in de wasmand, schone weer aan. Net als laatst. In alle vroegte. Nog stijfjes. Alleen de rug hoor. Of eh…, laten we het voor de goede orde maar houden op stram. Ben de jongste niet meer. Hoe dan ook, uit de kontzak van de gedragen spiekerboks vielen papieren. Eentje met de route die ik afleg als ik maaltijden bezorg, toegangsbewijzen van Plopsa Indoor, waar ik onlangs met dochterlief en haar jochies ben geweest, een wedstrijdformulier van FC Ommen, zodat ik de juiste namen bij het verslag zet, en een ticket van Hedon, voor een concert van dEUS – nee, ik vergis me niet, zo wil het gezelschap getypeerd worden, de opening met een kleine letter, gevolgd door drie hoofdletters. Artiesten…, vreemd volk.
Ging goed voorbereid op pad. Niet vergeten: eindelijk die roze consumptiemunten meennemen naar de poptempel in Zwolle. De barman van dienst keek me met opgetrokken wenkbrauwen aan. Hij kende de munten niet. “Uit de vorige eeuw of zo? Nee, die zijn niet meer geldig.” Die had ik dus op de terugweg in de Vecht kunnen mikken. Toch maar terug in de bak met al die andere waardeloze, verlopen krengen. Mijlenver over de versheidsdatum. Net als ik. Dokken voor je biertje gaat tegenwoordig anders. Pasje op het apparaat; piep, groen vinkje en klaar is Kees, of eh… Lampie in dit geval. Nou ja, die lui moeten ook wat verdienen. Hedon, ooit een donker, tochtig hol, snikheet in de zomer en ijskoud in de winter. Waaiers van verschraald bier en ranzige oksels werden verhuld door de geur van smeulend tabak. Roken mocht nog. Nu vangt je neus goedkope deo en zweet op, van bezoekers die finaal door hun body spray heen zijn geknald.
De sacrale muziektempel is bezig de financiële coronastrop weg te werken. Met de huidige bierprijzen is dat zo gebeurd. Als klant schakel je gelijk een tandje terug. dEUS dus. Tom Barman en zijn maatjes sloofden zich uit. Drie toegiften. Die inzet is bewonderenswaardig, maar twee uurtjes lang staan in de meute brak me de andere ochtend op. Ben geen achttien meer. Slechts een paar biertjes, maar toch een onrustige nacht. Twee keer aftanken. Ach ja, mijn heup is versleten, mijn libido verlept en mijn gelaat grauw als ongebleekt wc-papier. Heb nog geen hamsterwangen, maar na het avondeten vallen de doppen dicht, de kin op de borst en begint het geronk. Verder is alles oké. De tv staat nooit op omroep Max en hoeft niet harder dan standje 20 en mijn vingers staan kaarsrecht. Alleen mijn gedachtenkronkels zijn krom. Pfff, stramme rug. Voor het gemak maar even de Crocs aan. Geen puf om veters te strikken. Op de radio Fatal Flowers, ‘Your younger days have sailed with the tide…’

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.