Column Uit Hei en Dennen: Rampen

0247174_Antoinette_Pieterman.jpg
.

Hebt u op tv gekeken naar de uitzending over de overstromingsramp in januari 1953? Voor het eerst zag ik (nu als volwassene) hoe vreselijk dit moet zijn geweest voor mensen, vee en huisdieren. Het drong echt tot me door welke angsten ze hebben uitgestaan. De vele slachtoffers, die geen schijn van kans hadden. Soms zaten ze verkleumd op het dak, ze konden niets meenemen, alleen hun vege lijf redden. Er was geen redden aan. De stroming was zo intens. Al die hulpverleners die van heinde en verre kwamen om hen in bootjes naar hoger gebieden te varen. Je zult er zitten, turend naar een naderend bootje. Ik kan me er niets bij voorstellen. Mijn oma woonde in Rotterdam Zuid en zelfs daar was de kelder ondergelopen. Dat is natuurlijk niets, maar zegt wel hoever het in het land doordrong. Als kind van 10 hoorde ik de verschrikkingen van de overstroming via de radio. Mijn ouders zaten aan de radio gekluisterd. De kranten toonden de vreselijke toestanden van mensen op daken in bomen en alles wat maar hoog was. Het maakte diepe indruk op me. Op de lagere school moesten we foto’s uit de kranten knippen en er een verhaal van maken. Het schrift heb ik nog steeds. Hier is de Vecht wel eens overgelopen en liep het water de Brugstraat in. Wij zitten hier op zandgrond en hebben heuse bergen om ons heen. Zo noemen we ze toch? Lemeler, Archemer en Besthmenerberg. Als kind vond ik het een hele klim. Toen ik als volwassene terugkwam, bleken het zandheuvels met dennetjes te zijn. Wel heel mooi, met een prachtig uitzicht. In mijn kinderjaren liepen we met onze ouders via een zandpad naar boven, nou ja, klauterden we hè. Best steil, zo af en toe. Ik heb toen al afgezien van een sportieve beklimming van de Mont Blanc. Ooit in een ver verleden heb ik met een aantal mensen een berg in Oostenrijk beklommen. Zonder bergschoeisel hè. Wist ik veel. Nee, geen pumps, zoveel wist ik dan weer wel. Je vasthouden aan een uitsteeksel van de berg, hoe kun je het verzinnen? Ik heb nog net niet gehuild, maar was er na aan toe. Dus, of dit een ultieme hobby zou worden? Nou ja, zolang het onze heuvels hier betreft doe ik dapper mee. Er zijn in Ommen wandelclubs. Nee, ik wandel niet mee. Wie wil mij op z’n rug hebben?

Antoinette

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.