Uit Hei en Dennen: Werkweekend

0243488_Antoinette_Pieterman.jpg
.

Wij reden vorige week naar mijn dochter die nabij Frankfurt woont. Er moest van alles aan hun huis verbeterd en veranderd worden, en ja……….dan is Gerrit de klos! Hij doet het graag hoor, hij is als een vader voor mijn kinderen. Ze hebben zelf natuurlijk ook een vader, maar die ziet kans om reparaties te vergroten, gewoon twee linker handen. De Duitse snelwegen zijn al jaren op vele stukken nauwelijks te berijden, je komt van de ene file in de andere, of rijdt kruipend en sluipend met z’n allen door smalle straatjes van binnensteden. Ik reed, zodat Gerrit ontzien werd, want er wachtten hem enorme werkzaamheden. Aangekomen werden wij verwelkomd door het gezin, dat de verjaardag vierde van hun zoon Romeo. Uitgesproken met de klemtoon op “meo”. De volgende dag werd er geklust door Gerrit en dochter Caroline. Ze heeft ook een ‘verloofde’, maar die heeft last van depressieve gevoelens, al lang? Al heel lang! Wat ik aan de werkvreugde toevoegde? Ik zat op de bank met twee minihondjes en mijn kleinzoons te kletsen en vooral te luisteren naar hun school- vriendjes en vriendinnetjes verhalen. Ik dacht dat meisjes luidruchtig waren, maar geloof me, jongens van 12 en 13 maken veelal indianen geluiden. De oudste heeft een snorretje en een baard (in z’n keel). Wij logeerden in een naburig hotel, waar over het algemeen werklieden overnachten. Lekker Duits ontbijt met Kaiser Brötchen en een gekookt ei. Heel basaal allemaal, maar met erg hartelijk personeel, vlakbij dochter’s huis. Ik schrok van de vele reparatie behoevende delen aan de woning. Of haar partner had kunnen meehelpen? Tuurlijk wel, maar ja, hij had er geen zin in. Hij zag het geploeter welwillend aan en vertrok naar de manege, waar twee paarden van hen staan. Ja, hoor eens, zo’n paard moet worden geborsteld (ofzo) en iemand moet zich van zo’n taak kwijten. Zijn twee zaken, ijs en Konditorei, hebben last van parkeerproblemen. Vroeger waren die voor hun restaurants, nu moet men wat verder rijden, dus verlies van klanten. Zou ik in hun tuin en schuren wat opruimen? Ik kan toch niet zinloos zitten, terwijl de rest werkt. Mmmm, ik vond een natgeregende fauteuil in het hoge gras en besloot die zware stoel te laten staan, nat is nat en nog natter hindert dan ook niet meer. De schuren waren me te bewerkelijk. Kortom, mijn aanwezigheid was qua werken gezien, volledig overbodig. Snik!

Antoinette

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.