Lampie: Ontdek je plekje

0243526_Grammofoonmuseum.jpg
.

Bij het Nationaal Tinnen Figuren Museum, gesitueerd in het oude gemeentehuis aan de Vechtkade, heb ik nooit een teen over de drempel gezet. De oudheidkamer volgens mij wel, ergens in de vorige eeuw, maar ik weet er geen donder meer van. Maakt me dat tot een cultuurbarbaar? Nee toch? Bovendien heb ik onlangs zowaar een museum bezocht. Geen gekheid. Mijn goede kameraad Erwin zat in de aanjaagmodus: Lampie, dit ga jij leuk vinden! Het was trouwens niet het Rijksmuseum in Amsterdam, ook niet het Kröller-Müller Museum in Otterlo, zelfs niet het Herman Brood Museum in Zwolle, maar het Grammofoonmuseum in Nieuwleusen. Gesitueerd in de kelder van de stulp van Jelle Bos, jaja, die van die radioreclame ‘Bos, Bos, bedden, in Nieuwleusen!’ Met een mannetje of wat in de taxi er naartoe. Aansluitend was een uitje naar café de Brouwerij gepland, voor de nababbel en een bierproeverij. Heb geen navraag gedaan, maar je kunt niet uitsluiten dat juist die belofte van het keuveltje nadien, met een gele rakker binnen handbereik, menig twijfelaar over de streep trok.
Oké, het grammofoonmuseum dus, een onterecht veel te onbekend uitje voor iedereen die interesse heeft in audio, geschiedenis en muziek. De museumgids was een oude bekende uit de stapwereld in de regio en soms ver daarbuiten. Appie. Eigenlijk Klaas, maar iedereen zegt Appie. Om zijn romp een T-shirt van AC/DC – om aan te geven in welke hoek we het moeten zoeken. Tijdens de museumtour was Appie bloedserieus, terwijl ik constinu op scherp stond. De gedachten waaierden uit naar de vorige eeuw, het Tronk voetbaltoernooi. Ooit verdonkeremaande deze schelm de door café de Herberg gewonnen cup uit het hol van de leeuw en kidnapte de trofee mee naar Nieuwleusen. Ook verdween ergens wel es een schilderij van de muur en had Appie twee uitstekende punten aan de rugkant van z’n onafscheidelijke spijkerjackie. Nou ja, jeugdzondes. Met zijn haren verloor Appie ook zijn kwajongensstreken. Zoals gezegd, aansluitend op het museumbezoek een biertje in café de Brouwerij. Geen confectiebier zoals Heineken, Amstel of Grolsch, maar een ambachtelijk brouwsel.
Trouwens dat geëmmer over Grolsch en pijn in de kop moet maar es afgelopen zijn. Menigeen wijdt dit aan het merk, maar volgens mij heeft het meer te maken met de hoeveelheid. Dit terzijde. Ter zake. In de kroeg, gelegen aan die eindeloos lange en oersaaie dorpsweg, laafden wij ons aan Appie bier. Drabbig gerstenat ontsproten uit het mysterieuze brein van onze gids, die zijn officieuze titel meesterbrouwer dik verdient. Appie orakelde dat het een voortdurende zoektocht was geweest naar de juiste balans en smaak. Proefkonijn in de aanloop naar een topproduct was mijn immer dorstige vismakker en voormalige Nieuwleusenaar Tonnie. Na wat probeersels en milde klachten zoals acute poepklontering, een opstandige dikke darm, buikloop, smaakverlies en gebarsten lippen kwam het uiteindelijk tot een topproduct, dat markttechnisch werd gelanceerd onder de wervende slogan ‘meer plezier met Appie bier’. Een bekentenis: ik heb het lintdorp faliekant onderschat, kandidaat nummer 1 voor een aflevering van ‘Ontdek je plekje’.

Meer foto's

.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.