UIt Hei en Dennen: Logees

0236717_Antoinette_Pieterman.jpg
.

 

Deze week kwamen jongste dochter en haar drie zoons bij ons logeren. Wilde haar man mee? Tuurlijk, maar dochter vond het beter hem van dit genoegen buiten te sluiten. Hij is nl. wat lastig. Hij kan zo maar heel boos worden, dus wenste ze hem niet bij dit gezellige weekend. Kan gebeuren hè, overal is wel eens wat. De laatste dag bekeken wij in huis wat snuisterijen in de kamerkasten. Tja, willen wij nog zwart geworden zilveren figuurtjes neer zetten. Nee dus, want dat betekent poetsen en daar ben ik geen liefhebster van. Zo ook bronzen beeldjes, die steeds weer onderhoud behoeven. De jongetjes van 14, 7 en 6 jaar vonden al dat moois in de kasten heel interessant. Dat zou vast prachtig in hun huis passen. Gelukkig vond hun mama dat ook! Gerrit en ik gaan toch verhuizen, wat moet je met al het overtollige spul? Nu stuurde dochter foto’s van de schoongemaakte zilveren snuisterijtjes. De jongens hadden enthousiast met hun mama plekjes in de kamers uitgezocht, waar al het moois zou kunnen glimmen. Ik vind het zo schattig, dat jongetjes van die leeftijd daar belangstelling voor hebben en werd heel blij van hun opgetogen gezichtjes. Het maakt weemoedig om terug te kijken op prachtige liefdevolle dagen. Oudste dochter heeft een memory reis gemaakt naar Duitsland, waar wij ooit lang woonden. Ons huis staat er nog steeds en ook de hallen en kantoren. Het bedrijf is al lang verhuisd naar een groter pand. Wij kregen vorige week nog bezoek van één van de eerste medewerkers van ons bedrijf. Zo heerlijk met haar over vroeger te praten. Al die herinneringen. Vooral als mijn vader (eigenaar) op bezoek kwam. Dan werd direct in de magazijnen alles geveegd en netjes in de vakken geplaatst. Mijn vader was toen al op leeftijd en al zo ver weg van de modernere manier van zaken doen. Als er in de gangen van de magazijnen geen dozen stonden was hij al verrukt. Hij zei dan: “Hadden wij maar zulk gedreven personeel.” Ach ja, herinneringen om nooit te vergeten. Vanmorgen bekeken wij wederom een mooi huis, dit keer in Hardenberg, Heemse. Als je een huis meerdere malen bekijkt zie je steeds iets waar je eerder geen erg in had. En meestal iets positiefs, gelukkig. Ik zag zelfs twee kleine jonge eekhoorntjes in het gazon huppelen. Zo schattig. Ik houd u uiteraard op de hoogte!!!!

Antoinette

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.