Lampie: Zondag zonder verplichting

0238115_Fietstocht_1.jpg
.

Oproep van Moeder Natuur. Half zes. Ja dááággg. Slaapdronken wentel ik me op mijn rechterzij. Nee. Ligt niet lekker. Naar links. Pets op het kussen. Nee, dat wordt hem niet. Bovendien is het menens met die oproep. De druk wordt immens. Zit in het rode vlak. Snel aftanken. Wat voor dag is het? Och, zondag. Nou ja, ben er nu toch al uit. Ultravroeg. De Stentor maar even doorspitten. Boterhammetje erbij. Twee plakken bruin besmeren met pindakaas, niet de smurrievariant, maar die met echte pindabrokjes. De bananen krijgen al bruine vlekken. Snel soldaat maken. De bast eraf en in repen bovenop de pindakaas. Heerlijk en voedzaam. Daar kan een man eventjes op voort. Radio aan. ‘k trap de fietse deur ‘t buulzand hen/Op ‘n zandpad tussen Slien en Erm/En as ‘k dalek in Diphoorn ben/Dan fiets ik deur/Langs Ermerzand goa’k op Veenoord an/Neij Amsterdam langs ’t Dommerskanaal/En as ik dan de kassen zie dan fiets ik deur/Want ik wul aal wieder ik wul alles zien/De leste mooie dag van ‘t joar misschien/Alhoewel ‘t met de winterdag ok donders mooi kan weez’n’
Och, Daniël Lohues. Op fietse. Ben op slag goed te pas. Dat ga ik doen op deze veelbelovende, kraakheldere ochtend. Een eind fietsen. In de vroege uurtjes heb je de wereld voor jezelf. Na tien uur moet je hem delen. Zeker op zondag. Dan loopt de omgeving vol met toerfietsers. ‘Goedemorgen. Lekker weer hè? Bent u ook aan het fietsen?’ Ja hallo, waar lijkt het op! Ben die flauwekul mooi voor. Mijn trouwe, aftandse Union Flamingo is in navolging van zijn berijder toe aan pensioen. Fietsendokter Berend-Jan Brunink heeft ‘m al tig keer opgelapt. Moet stilletjes aan denken aan vervanging. Nog geen geparkeerde fietsen bij de kerk in het centrum. De jubel uit vele kelen barst pas over enkele uren los. In de Vecht liggen de huurbootjes van Peters als Noord-Koreaanse militairen strak in gelid aan de ketting. Het loket voor verhuur is gesloten. Geen watersporters op de kabbelende rivier, enkel kibbelende meerkoeten.
Lege tafels in hotel de Zon. Er wordt gesnurkt, nog niet ontbeten. Gezapig koers ik zuidwaarts. Langs bos en wei. ‘Een schildpad ziet meer dan een haas!’ Het is me altijd bijgebleven. Een wijs gezegde. Trap, trap, trap, oeps…, zwembad De Groene Jager. Bliksem, ben al in Twenterand. Snel weer umme. De Groene Jager…, vreemde duiding. Jagers hullen zich toch altijd in groen. Wel es gehoord van De Blauwe Jager? Misschien als-ie te lang in het café blijft hangen en te gretig offert aan Bacchus. Of De Rode Jager? Naast jager tevens actief in de politiek, preciezer de PvdA, in de volksmond de rooie rakkers? Of de Roze Jager? Die hoeft natuurlijk niet perse van de herenliefde te zijn, hij kan ook gesponsorde kleding dragen, in de niet alledaagse bedrijfskleuren van sloopbedrijf Hein Heun. Ach ja, ik ben de eenzame fietser. Alleen met zijn gedachten. Zinnig en onzinnig, maar bovenal genietend van een zonovergoten zondagochtend zonder enige verplichting. Joa, mag wel zo…

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.