Bea van Keulen neemt na bijna 47 jaar afscheid van protestants-christelijk onderwijs in Dalfsen

0232315_SAM6210.JPG
‘Juf Bea’ neemt na bijna 47 jaar afscheid van het protestant-christelijke onderwijs in Dalfsen en dus van de honderden leerlingen die ze al die jaren begeleidde..

DALFSEN – Bijna 47 jaar stond ze voor de klas en altijd bij kleuters oftewel groep 1 en 2. Maar op woensdag 6 juli neemt juf Bea van Keulen officieel afscheid van het onderwijs. Die dag heeft ze voor haar klas een leuk feestje bedacht. Ook de school zal haar in “het zonnetje zetten”. Zo wordt er een afscheidsreceptie voor haar georganiseerd. Ouders, oud-leerlingen en andere belangstellenden zijn op 6 juli tussen 17.30 en 19.00 uur van harte welkom op De Spiegel in Dalfsen.

Bea (66) is een Ommense van geboorte en is daar altijd blijven wonen. Maar lesgeven deed ze gedurende haar gehele loopbaan bij het protestants-christelijk onderwijs (PCO) in Dalfsen. Om al die jaren in Dalfsen te blijven lesgeven is geen bewuste keuze zegt ze, maar het is zo gelopen. Ik heb er altijd fijne werkgevers en collega’s gehad. Dan is de behoefte niet zo groot om elders te solliciteren.
Dat ze er maar liefst 47 werkzame jaren op heeft zitten, komt vooral doordat ze op jonge leeftijd aantrad. Na haar MAVO opleiding volgde ze een driejarige opleiding tot kleuterleidster en ging in 1975 aan de slag op de toenmalige kleuterschool De Schakel, en na twee jaar naar Pukdalf. Die ging na acht jaar deel uitmaken van Het Kleine Veer, die op zijn beurt weer fuseerde met De Schakel. Hieruit ontstond zo’n tien jaar geleden de huidige basisschool De Spiegel.

Kleuterjuf

Ze vulde haar opleiding later aan met een bijscholing die haar de bevoegdheid gaf om voor alle klassen van het basisonderwijs te staan. Maar ze bleef altijd ‘de juf van groep 1 en 2’.
“Kinderen van die leeftijd zijn het leukst: hun spontaniteit, hun openheid, ze geven je veel terug. En je kunt op die manier spelenderwijs veel aanleren. Vaak zonder dat ze het zelf beseffen. Met slechts enkele aanwijzingen kun je de kinderen op weg helpen en hen laten leren van eventuele vergissingen. Vaak lukt het hen dan wél en valt hun mond open als ze zo’n nieuwe ontdekking doen.”
Niet dat ze als kind of tiener al wist wat ze wilde worden. “In mijn jeugdjaren begonnen vrouwen nét wat meer buitenshuis te werken. Vaak ging het om kantoorwerk, een baan bij een bank of als secretaresse. Ik wist al heel vroeg dat zo’n baan niets voor mij was. Ik zocht naar werk waarbij ik met kinderen wilde omgaan, buiten kon zijn en de dag vol variatie was. Terugkijkend ben ik heel tevreden met de keus die ik heb gemaakt. Het heeft me ook zelf mede gevormd. Ik heb er meer zelfvertrouwen door gekregen, ook omdat dit werk me uitdaagde om uit mijn eigen veilige zone te komen.”

Digibord en YouTube

De vorm van het onderwijs is in die 47 jaar enorm veranderd, constateert ze. Zo werden de kleuterschool en lagere school samengevoegd tot basisschool. Maar de grootste verandering is toch wel dat de administratieve druk sterk is toegenomen. “Ook is er tegenwoordig veel meer bekend over de verschillende vormen van ondersteuning die de leerkracht de kinderen kan bieden. Zoals hulp bij bijvoorbeeld dyslexie, dyscalculie en ADHD. Hoewel ik soms wel eens het idee heb dat de kinderen té snel van een etiket worden voorzien.”
Het is haar steeds gelukt om aan te sluiten bij de interesses van de jeugd. Zo mogen de kinderen thema’s inbrengen waar op dat moment hun belangstelling naar uit gaat. Dat thema wordt door Bea in al haar lessen geïntegreerd. Onlangs heeft juf Bea met haar groep ter afsluiting van het thema ‘brandweer’ een bezoek gebracht aan de brandweerkazerne. Ook heeft ze de digitale ontwikkelingen van de afgelopen jaren op de voet gevolgd. Zo maakt ze tijdens haar lessen gebruik van leerzame digibord- of you-tube filmpjes.

Uiteindelijk heeft ‘juf Bea’ lesgegeven aan twee volledige generaties. “Het kwam regelmatig voor dat ik kinderen in de klas had van wie ik hun ouders ook nog lesgegeven had. Of dat ik nieuwe collega’s kreeg die ik als kind had lesgegeven.”

Tekst/Foto: Hans Keesmaat

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.