Home / / Lampie: Pensionado

Lampie: Pensionado

‘Another year over/A new one just begun’, zong en onderwees John Lennon. Inderdaad, zong en onderwees, want a. De ex-Beatle werd op 8 december 1980 naar het hiernamaals geschoten door Mark David Chapman en b. het is een passage uit een weeïg kerstlied en daar zijn we halverwege januari wel klaar mee toch? Terugkijken op de feestdagenperiode kun je stellen ‘different time, same shit’. ‘Andere tijd, zelfde ellende’, mag ook, met een vingerverwijzing naar het k-virus dat de wereld nog steeds in een wurggreep houdt. ‘Andere tijd, zelfde ellende’, geldt niet voor iedereen. Neem Gerrit de Jonge, spraakmakend raadslid en tevens oud-collega. Na mijn vertrek wacht ons nationale spoorwegbedrijf een volgende mokerslag, nu Gerrit zich ook al geroepen voelt NS in de steek te laten. Voor hem geldt, ‘een nieuw jaar, een nieuw begin’. De navelstreng met het moeder NS wordt binnenkort definitief doorgeknipt. Voor wie onze volksvertegenwoordiger kent is het niet voor te stellen dat hij ergens in de vorige eeuw is gestart als kaartjesknipper. Wie heeft ooit een conducteur gezien met een vierkante pet? Waarschijnlijk is er een uniek exemplaar ontworpen, met een schoendoos als model.
Met Gerrit was het veel lachen en klieren, maar serieus als de situatie er om vroeg. Hij maakte het dorre kantoorbestaan enigszins dragelijk. Ik denk aan onze middagwandelingen. Een uurtje wandelen, terwijl de pauze officieel een half uur rust voorschrijft. “Die slome kan niet meekomen, met z’n nepheup”, gaf hij mij de schuld, wanneer toespelingen werden gemaakt over de qua tijd uit de hand gelopen wandeltocht en verwijzend naar mijn prothese. Gekheid. Als oudgedienden koesterden wij het parool ‘je kunt ons niet bang maken, alleen blij!’ De optie om de route te verkorten is ultrakort in overweging genomen, maar resoluut afgewezen. De boel opnaaien is een gave die Gerrit tot in de puntjes beheerst. Zo moest ik tijdens het fietsen richting station meer tempo maken omdat hij bijna omviel. Makkelijk praten vanaf zijn valse fiets, zo’n kreng met trapondersteuning, terwijl ik een eerlijk rijwiel bereed.
Met bewondering kijk ik terug hoe Gerrit in Zwolle een perronopzichter bijstond die een tasjesdief staande hield. We spreken over de periode dat hij 25 kilo zwaarder was dan tegenwoordig. Ons raadslid nam plaats op de tegenstribbelende zakkenroller en draaide zijn grijpgrage hand op diens rug. Gerrit had geen oor voor zijn gillen en smeken, tot de politie arriveerde, die zich vooral bekommerde om het kruimeldiefje en vergat een compliment uit te delen voor betoonde burgermoed. Ja, het is af en toe een ouwehoer, maar als Gerrit onrecht ruikt, verandert hij in een straatvechter en durft iedereen van laag tot hoog aan te spreken. Ik heb verschillende managers hem wel es vernietigend zien aankijken. Als blikken konden doden, was Gerrit morsdood. Hij durfde zonder aanziens des persoons man en paard te benoemen, geheel naar het credo ‘mooie woorden zijn niet altijd waar en ware woorden niet altijd mooi!’ Dat hij als pensionado tot in lengte van jaren mag genieten van zijn welverdiende pensioen!

Lees ook

Inzameling Leger des Heils

DALFSEN – Kleding, schoenen en vodden voor het Leger des Heils kunnen op donderdag 27 …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.