Home / / Lampie: Hoge bloeddruk

Lampie: Hoge bloeddruk

Brrr, frisser dan ik dacht. Leek zo mooi van binnenuit. Geen vuiltje aan de lucht. Blauwe hemel. Bladstil. De winterjas leek me niet nodig. Trainingsjackie volstond. Een domme miscalculatie. Viel smerig tegen op de fiets. Gelukkig hoefde ik niet ver. Naar het Zorgkwartier. Geen zorg hoor. O nee, waarom ga je dan naar het Zorgkwartier? Nou ja, laat ik het zo stellen: niets ernstigs. Alleen niet vergeten dagelijks m’n pilletje achterover te knikkeren. De bloeddruk was aan de hoge kant. Familiekwaaltje. Op het veldje naast de Nijenhaghen, een verzamelgebouw voor volk op leeftijd, zitten kauwtjes vrolijk te pikken in een reep chocola, snee brood of nee hè, smeerdonders…, matig verteerde brokken Bonzo. Ik minder vaart en pluk de smartphone uit m’n jaszak. Klopt, je loopt het risico op een bekeuring als je zit te bellen op de fiets, maar dat zit zo: ik heb geen horloge. Wilde weten hoe laat we leefden. Of eh…, correctie: heb wel een polshorloge, maar draag hem niet. Niet dat ik bang ben te worden overvallen, het is voor mij een nutteloos attribuut.
Echt, heb meerdere horloges. Slingeren ergens rond in huis. Geen dure hoor, van die prullerige kermisklokkies. Heb er niets mee. Kan me niet voorstellen dat je zo’n kreng van 25 mille koopt. Zonde geld. René van der Gijp, Ali B en Douwe Bob zijn beroofd van dure glitterklokkies. Overkomt mij niet. Loer wel op mijn smartphone als ik wil weten hoe laat het is. Wilde niet te laat aankomen bij de afspraak. Dus rechterknuist aan het stuur en het surrogaathorloge in de linker. Een auto sjeest me voorbij. Shit, politie. Gelukkig hebben de dienders dringender zaken te doen dan mij bekeuren. Benieuwd of ik er mee weg was gekomen: ‘echt, was niet aan het bellen, wilde weten hoe laat het was.’ ‘O ja, wel es gehoord van een horloge?’ Gouden kettingen, dure zegelringen, kostbare horloges, geef er niks om. Van glitter komt ellende, zo besefte ik al vroeg.
Had als opgeschoten joch een tamme kraai. Een kauwtje. Die vloog vrij op en rond huis. Gek op glitter. Dat mijn moeder geen theelepeltjes meer had, was tot daaraantoe, maar de buren waren van zijn roverspraktijken niet gediend. Terecht. Familiebezoek. Feestje in de tuin. Mijn kauw was niet geïnviteerd, maar had zich ongevraagd opgedrongen en zich niet alleen tegoed gedaan aan het gebak, maar ook verzilverde roerstaven gejat. De dakgoot lag vol roversbuit: van splinters glas tot zilverfolie en theelepels. De vogel werd te brutaal en vrijpostig en heeft dat vermoedelijk met de dood moeten bekopen. Is nooit opgehelderd. “Hou dat beest in zijn kooi”, tetterde de buurman overstuur in mijn oren. Speeksel begeleidde zijn tirade. “Jij bent verantwoordelijk!” Weet nog dat ik dacht: man, ga je tabletten slikken, denk aan je bloeddruk. Bestemming bereikt. Het Zorgkwartier. Op het dak zitten kauwtjes te donderjagen. Ká, ká, káá. Lachen ze me uit? Niemand die deze straatjongens opmerkt. Iedereen is druk met urgente zaken. Jammer. Mijn bloeddruk bleek na meting in orde…

Lees ook

Soundtrackmuziek in WH Zwart Hal

LEMELERVELD – Arjan Breukhoven verzorgt op zaterdagmiddag 5 februari een orgelconcert in de WH Zwart …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.