Home / / Lampie: Eelt kweken deel II

Lampie: Eelt kweken deel II

Excuus. Moet te biecht. Heb vorige week niet helemaal de waarheid verteld. Slippertje van mijn kant. Jaja, laat steken vallen. Je hebt mij nooit horen beweren dat ik onfeilbaar ben. Of dat Onze Lieve Heer het allemaal zo bedoeld heeft. Laat staan de kroon der schepping. Maar het is niet zo dat ik een doodzonde heb begaan en 25 stokslagen verdien. Het was geen liegen, maar jokken. Iets over eelt in de handen van het bladharken. Heb nog es goed gekeken, maar kan geen eelt ontdekken. Van een half uurtje dor blad bijeenharken kweek je echt geen eelt in je handpalmen. Mijn vrouw heeft gelijk. Eelt zit niet in mijn handen, gelukkig ook niet op mijn ziel, maar op mijn zitvlak. Weinig aan te doen. Ik verdiende zittend op mijn bips de kost. Veertig jaar lang flauwekul verkopen en bakkies koffie lebberen bij het spoor. Ja…, dat kan ik gaan zitten ontkennen, maar dat is nu eenmaal de waarheid, waarom zou het bij de NS anders gaan dan bij de bank, de gemeente of weet ik veel waar.
Nu heb ik in de vorige eeuw, tjonge jonge jonge, wat vliegt de tijd, wel altijd gevoetbald. Zelfs bij de club ontkwam ik bij tijd en wijle niet aan een zittend bestaan. Zowel bij OZC als v.v. Ommen zagen de hoofdtrainers in mij een bruikbare kracht. Toch kwam altijd die vervloekte reservebank om de hoek kijken. Verwezen naar het tweede plan. Nooit onomstreden. Voor mij geen cursus ‘omgaan met teleurstelling’. Ben ervaringsdeskundige. Heb er zelfs een tic aan overgehouden. Kijk als voetballiefhebber altijd naar de reservespelers. Of ze gemeend juichen als er gescoord wordt, of dat het een geforceerd ‘moetje’ is. Je wil geen stoorzender zijn in het groepsproces, maar het valt niet altijd mee. Het kan niet anders of oudere, lokale voetballiefhebbers herinneren zich Herman van de Belt, de bloedfanatieke trainer van v.v. Ommen. Nog een half uur te gaan. Zat weer es op de bank eelt te kweken. Sportclub Erica stond met 4-1 of zo voor.
Een afgemeten commando. “Warmlopen!” Nou ja, vooruit dan maar. Ik maakte op last van de trainer wat huppelbewegingen, gelijk Bonfire, de dansende knol van Anky van Grunsven. Vervolgens rekken en strekken. Wat futloze pogingen om met mijn vingers mijn tenen kan raken. Het miezerde. Zin? Pfff, als duizend anderen die geen zin hebben. Het was mij al over. Te laat om de meubels te redden. Na een tijdje vermoedde ik vergeten te zijn, maar nee, mocht zowaar nog een minuutje of drie meehobbelen. Het zette nog niet de kleinste zode aan de dijk. Geen knikker geraakt. “Lampie foutloos”, hoorde ik een grappenmaker zeggen nadat met de haren nog druipend van de douche in de kantine een biertje bestelde. Boer met kiespijnlachje. Klossen von El Bokko! Was wat stilletjes en dat viel de coach op. “Balen?” “Beetje wel.” “Zag je warmlopen”, legde de voetbalcommandant uit. “Zo inspiratieloos. Ik besefte gelijk, die heeft vandaag voor mij geen cent meerwaarde…”

Lees ook

Ook in Dalfsen waren de winkeliers de lockdown beu

DALFSEN – “Ondanks dat er al iets was uitgelekt, heb ik met enige spanning en …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.