Home / / Politiek Verwoord

Politiek Verwoord

DALFSEN – Verschillende politieke partijen uit de gemeente geven hun actuele standpunten weer. In deze editie is Luco Nijkamp van de CU aan het woord.

“Ik ben Brenna. De hele dag thuis geweest. Een beetje luieren op de bank, genietend van een heerlijk zonnetje. Af en toe wat eten en drinken. Het staat al klaar, dus dat is gemakkelijk. Als mijn huisgenoten thuiskomen is er gelukkig wat meer te doen. Ik hou wel van een beetje gezelligheid. Maar ja, na het eten gaan die weer achter de TV zitten. Tijd voor een ommetje dus. Er zijn voldoende mogelijkheden hier in de wijk. Ik loop rustig over het trottoir. Hé, wat hoor ik daar? Er piept een vogeltje. Dat is mooi; ik heb er wel zin in. Eerst nog even naar dat tuintje van de buren. Mooi aangeharkt en bovendien lekker warm grind. Wat zit dat lekker en wat lucht dat op! Langzaam sluip ik weer naar huis. Het luikje in de deur is altijd open. Dus kan ik weer lekker warm op de bank liggen. “

Zo maar een greep uit het dagboek van een alledaagse poes. Lieve beestjes als je zo meemaakt op de bank. Het zijn gezellige huisdieren waar je van kunt houden. Lief en aaibaar.
Maar buitenshuis is het beeld echt anders. Dan worden ze zo maar rovers, die naast een paar muizen ook (kleine en jonge) vogels vangen en doden. Dan worden ze zo maar vervuilers van tuinen, waardoor eigenaren vervelend in de kattenpoep graaien. Het is opvallend hoeveel katten eenzaam door de wijk en in de tuinen van anderen rondlopen en – helaas – dat minder aardige beeld vertonen. Het lijkt de laatste jaren toe te nemen. Nu kun je boos worden op die katten. Op zich begrijpelijk, maar is dat reëel? Het lijkt me beter om de eigenaren aan te spreken. Probleem is alleen dat die nooit in gezelschap van die katten worden aangetroffen. Waar zijn die baasjes nou? Inderdaad die zitten op de bank, of zijn aan het sporten, of wat dan ook.

Wordt het niet eens tijd dat baasjes hun katten binnenhouden op hun eigen huiselijke erf of misschien met een aangelijnde kat een rondje gaan lopen. Soms zie je er één, zo’n baasje met zo’n aangelijnde poes. Je kijkt er in eerste instantie raar van op, maar ik begin er steeds meer respect voor te krijgen.

ChristenUnie Dalfsen, Luco Nijkamp

Lees ook

Lampie: Ommermars

In 99 van de honderd ochtenden ben ik als eerste op. Een paar uur later …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.