Home / / Uit Hei en Dennen

Uit Hei en Dennen

Dochter in Friesland kocht een katertje van zes weken. Haar zoontje van zes wilde graag een dier in huis. Kocht???? Jazeker en niet voor een habbekrats, 40 euro betaalde ze voor het kleine zwarte ding. Als hij het redt om over een twee meter scheidingswand te springen, is de poes van de buren alsnog de sigaar, of in dit geval, de sigaret. Hoewel, vrouwen ook wel eens aan de sigaar gaan, zijn wij vaker DE sigaar. Soms zijn wij prooi voor grijpgrage mannenhanden. Natuurlijk kunnen wij ons in lange lappen hullen met slechts een klein openingetje om te zien waar we lopen. Autorijden mag vast niet, ook al omdat je alleen vooruit kunt kijken. Arme bv. Afghaanse vrouwen, die achtergebleven zijn in hun land. Zij moeten zich weer in alles verhullende kleding vertonen. Thuis mag wel zonder, maar zodra er een mannelijk familielid of vriend binnenkomt, gooit zij haar chador weer over haar haren. Wij Europeanen zien dat als onderdrukking. Ik weet niet of de vrouwen dat ook zo ondervinden, het is ook wel gemakkelijk. Je kunt bijvoorbeeld eten en snoepen zoveel je wilt, dik zijn is dan geen probleem. Zit je haar niet? Nou en……..mooie chador er over en klaar is Keesje. Ik kan er wel ironisch over schrijven, maar ik heb geen benul wat deze vrouwen werkelijk ervaren of voelen.
In mijn kindertijd droegen boerinnen nog een mooi wit kapje met plooitjes als ze naar de kerk gingen, door de weeks voldeed een zwart simpel kapje. Bij een gezin in Giethmen lag in de mooie kamer wit zand op de vloer, en niet gewoon neergegooid, maar in prachtige figuren, als een oriëntaals vloerkleed. Heel kunstig. Ik stelde mijn moeder voor dit ook eens te doen maar zij zag daar geen aardigheid in. Mijn ouders kwamen uut ut West’n, die bint geen boeren. Het water bij de boerderij van deze familie kwam uit een put. Dat werd gewoon gebruikt en gedronken. Brood werd in een bakoven gebakken en wat mijn broers opmerkten ‘veel lekkerder dan bij ons’!
Mijn broers aten er wel eens en vertelden later dat in het midden van de tafel een grote pan stond, waar iedereen uit at. Het gebraden vlees was van eigen vee en werd grondig tot het bot toe opgegeten. Mijn broer kan nog verlekkerd over deze prachtige tijd praten. Prachtige wijze mensen, die Grondmannen en vrouwen!

Lees ook

Lampie: Ommermars

In 99 van de honderd ochtenden ben ik als eerste op. Een paar uur later …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.