Home / / Uit Hei en Dennen

Uit Hei en Dennen

Iedereen heeft de afgelopen dagen meegeleefd met ons aller Peter R. Zijn achternaam heeft hij niet eens nodig, wij kennen hem allemaal. Ben of was ik fan van deze markante man met zijn sonore stemgeluid? Ik vind/vond hem ook nogal eens irritant. Een betweter, zonder enige twijfel aan eigen gelijk. Iemand die zich zo krachtig profileert, wekt regelmatig wrevel op. Wij Nederlanders zijn meer van ‘zou het kunnen, wellicht is er een andere kant aan de zaak’, maar daar heeft/had Peter R. geen last van. Knappe prestatie om zolang bij iedere kijker de indruk te wekken, ‘Let op mijn uitleg, hier is geen speld tussen te krijgen, ik ben een superspeurder, waar Poirot en andere derderangs acteurs niet bij benadering hun grijze hersencellen zo konden benutten als ik, DE MEESTER SPEURDER’.

Wij bidden en hopen dat Peter R deze grove aanval overleeft, niet alleen voor hem en zijn geliefden, maar wij gunnen de laffe daders hun triomf niet. Aan de hoogste balk zullen ze hangen, waarbij de ‘verboden te spuwen wet’ en alles wat een getergd wraakzuchtig mens nog invalt, voor één dag gewettigd wordt. Ja, ik verbaas me ook over mijn ziedende woede, ik ben meestal een mak schaap, vind ik zelf hè. Leg uw oor te luisteren bij mijn column aanhangers en er komen andere geluiden. Mijn vroegere, overleden Duitse partner kon met een gezicht als een oorwurm opstaan met de gevleugelde woorden:“ICH HABE MEINEN MORALISCHEN.” Geen zuiver Duits lijkt me, maar deze woorden sprak hij op een graftoon, die geen optimistische tegengeluiden verdroegen. Dat kon dagen in beslag nemen. Mijn wat wrevelige sarcastische opmerkingen hadden geen enkel effect. Drank kon nog wel eens helpen, maar dan heb ik het niet over twee glazen bier hè. Als hij van al dat drinken (op dokters advies natuurlijk) en na twee nachten weer wat helderder de wereld in keek, was de crisis voorbij.

Ik ben vandaag niet op mijn best. Lieve oudste dochter is onderweg naar huilende mama. De schat. Lieve verloofde zit te vergaderen hè, als vanouds. Gisterenavond zaten wij samen op het terras van PAPING, wij zijn als het ware hun buren.
Voor het eerst weer met mensen om ons heen, alleraardigste serveersters en lekker eten plus een mooie blik op komende en gaande treinen. Ik ben treinfan, jammer dat je ze niet meer hoort, ik houd zo van het bijbehorende lawaai van vroeger.

Antoinette

Lees ook

In het najaar weer koersbal en gymnastiek in de Wiekelaar

OUDLEUSEN – Als de coronamaatregelen het toelaten, start Saam Welzijn in de eerste week van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.