Home / / Uit Hei en Dennen

Uit Hei en Dennen

Er viel weer veel te beleven met de leuke dappere dame van Oldenhaghe. Dit keer ging de reis al heel vroeg met deze vriendin naar het ziekenhuis in Almelo. Dat was vroeger een wat vervallen gebouw, maar inmiddels is dit ziekenhuis op de nieuwste stand gebouwd en loopt daar alles enorm vlot. Een gastvrouw begeleidde ons en daarna moest ik helaas afscheid nemen, want mijn wijsneuzige aanwijzingen worden niet op prijs gesteld. In de late middag kon ik haar weer ophalen. Waren er mirakels gevonden, waardoor er weer vief en snel gelopen kon worden? Vriendin wilde niet direct van start gaan met haar verwensingen naar die en gene specialist. Dat staat zo grof, maar laten we het hier op houden: zowel specialisten alsook personeel waren bar onnozel bezig en lieten haar zonder enige uitleg of commentaar liggen. Het bleek ook snel, dat de betreffende verstopte ader in haar been niet te bewerken viel. Men kwam er niet doorheen. Lag dat aan haar been? Domme vraag, het lag aan het geklungel van het zorgpersoneel. Mooi is dat, in alle vroegte daar naar toegebracht en wat komt er helemaal uit? NIETS. Thuis gekomen werd ze direct in bed gelegd, ze kon van pijn en moeheid alleen nog maar liggen. Lag het aan de specialisten? Nee, haar ader(en) zijn dermate verstopt, daar is niet doorheen te komen. Ik begrijp de specialisten, maar vooral vriendin met al haar enorme pijnen. Thuis gekomen werd zij direct in bed geplaatst en kon ze eindelijk van alle pijn en uitputting slapen. Volgende dag per ambulance naar Almelo, herhaling van hetzelfde.

Ik zag het somber in, veel medelijden met het treurige leven zonder enig perspectief naar verbetering en pijnvermindering. Aha, een grote verrassing. Het fantastische Oldenhaghe personeel had haar verhuisd naar haar gezellige kamer met TV en al haar vertrouwde spulletjes om zich heen. Grote hulde aan de fantastische verpleging. Zij zat als een prinses met haar nachtkastje en bedtafeltje tv te kijken. Ik bracht zes toefjes mee, om de vaasjes weer op te vullen. Ook een leuk boeket op het tafeltje en zo zat ze als een koningin te genieten van tijdschriften, thee, conversatie en liefdevolle verpleging van Oldenhaghe. Als vriendin niet uit haar stoel mag, neem ik de honneurs waar. Daar houd ik van. Het verwennen van mensen is het mooiste dat er is. Sigaretten, bloempjes en aandacht, manna voor de patiënte.

Antoinette

Lees ook

Uit Hei en Dennen: Kaalslag

Kaalslag. Nee, niet op of in mijn hoofd, maar in onze tuin. Wat groeit en …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.