Home / / Lampie: Voetbalkoorts

Lampie: Voetbalkoorts

Keert het nog terug? Ben ik het kwijt? Mijn interesse voor het voetbal. Of interesse…, zeg maar gerust passie. OVC ’21 is ten grave gedragen. En FC Ommen? Dat moet groeien. Zo mijn violen vocht en aandacht nodig hebben om tot bloei te komen, moet ook mijn liefde voor de fusieclub rijpen. Dat moet gebeuren na de zomer, als de regering het licht op groen zet en toeschouwers weer langs de lijn mogen staan mopperen. Een thuisgevoel dat moet ontspruiten door na de wedstrijd al zeurend een biertje weg te happen in het clubhuis, waarvan de naam inmiddels bekend is. Dacht een prijsje in de wacht te slepen met geniale suggesties als De Aanleg en De Harmonie, maar de jury heeft deze tips tot mijn verbijstering ter zijde geschoven. Er zat zelfs geen nominatie in. Zit het hem in de naam? Herman Tip had met ‘Weerkomm’n de beste tip, of euh… suggestie.
Vreemd, mijn desinteresse. Ik beschouw het voetbal momenteel zo ik een asperge beschouw; bleek en futloos. Zelfs de tegenstanders van Oranje op het EK waren me ontschoten. Zeker, na het lezen van Oekraïne, Oostenrijk en Noord-Macedonië had ik iets van ‘o ja, is ook zo’. Maar om nou te zeggen dat ik er verhoging van kreeg…, nee. Ach, ik laat het maar op me afkomen. Waar ik eerder de angels van de tegenstanders moeiteloos kon opdreunen, volgt tegenwoordig een langgerekt euh…, nee, een naam wil me zo 1, 2, 3 niet te binnen schieten. Noord-Macedonië, pfff, ik wist niet eens dat dit een zelfstandige republiek was. Klinkt als een provincie. Iets als Noord-Brabant. Of Noord-Holland.
Tja, wat is het, desinteresse? Stuitende onverschilligheid? De leeftijd? Corona? Geen idee, maar ben niet van plan gek te doen. Voor mij geen oranje toeter, ijsmuts, juichcape of toeter, laat staan een oranje cowboyhoed of hoofdtooi. Zelfs geen T-shirt met grappige tekst. ‘Ik juich voor Oranje’, of ‘We are the Champions’? Niet voor mij. Afgekickt van het voetbal? Nou…, dat ook weer niet helemaal. Als opa van twee kereltjes is de bal nooit ver weg. Overal rondslingerende ballen in en om het huis van mijn dochter. Ondertussen liggen er ook een paar in het struweel van het beruchte spokenbosje, want niet elk schot treft doel. Lang leve de afzwaaiers. Soms komt een verloren gewaande bal tevoorschijn, vanachter de hortensia of uit de vlinderstruik.
Ach, ik groei wel weer in het EK. Ondertussen een beetje dollen met de boys, pootje haken, balletje hooghouden, even eentje poorten, ‘opletten sukkel!’ De snelheid is weg, maar de bal beschermen kan ik nog als de beste. Lichaam tussen man en bal werd me als snotneus al geleerd, wat ik destijds belangrijker vond dan de taal- en rekenlessen van de bovenmeester. Balafpakkertje doen en af en toe als een echte prof theatraal ter aarde storten onder een hoop gekerm, om vervolgens buurman Geert met een knipoog gerust te stellen. “Gaat het buurman?” “Niets aan de hand buurman.” Kortom, de tuin van mijn dochter als opwarmertje voor Nederland-Oostenrijk!

Lees ook

In het najaar weer koersbal en gymnastiek in de Wiekelaar

OUDLEUSEN – Als de coronamaatregelen het toelaten, start Saam Welzijn in de eerste week van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.