Home / / Uit Hei en Dennen:

Uit Hei en Dennen:

Dagje gezellig weg

Vanmorgen stond ik bij nacht en nevel naast mijn bed om een missie te vervullen. Ik zou mijn alleraardigste Oldenhaghe vriendin begeleiden naar het ziekenhuis in Hardenberg. Daar zou zij drie langdurige onderzoeken krijgen. Dus stond ik ‘s morgens om 8 uur voor de buitendeur. Alsof het een schoolreisje betrof, verscheen zij fraai gekleed met haar trouwe rollator bij mijn auto. De rollator kiepten we op de achterbank. Via mooie binnenwegjes reden we naar het ziekenhuis. Ik zette haar voor de deur af en parkeerde mijn auto zo dichtbij mogelijk. Je checkt je in en gaat naar de wachtkamer. Daar was vriendin vrijwel onmiddellijk aan de beurt. Ik pakte mijn meegenomen LINDA, die fraai als Máxima op de cover stond. Nu is Máxima natuurlijk altijd prachtvoller dan Linda, maar Linda was mooi geretoucheerd! Wat was onze koningin beeldig, jolig en bruisend tijdens het tv interview hè. Vijftig en zo fraai, jolig en interessant. Niet dat er veel nieuws naar buiten kwam, maar naar haar kijken en luisteren is al boeiend. Zij heeft de nodige, maar onzichtbare gezichtsretouches wel ondergaan, maar komaan, zij moet als echtgenote van onze koning ons land vertegenwoordigen. Haar schoonmoeder moest daar niets van hebben, die ging louter op knowhow en karakter.

Vriendin kwam opgelucht vanuit de behandelkamer en moest nu, in dezelfde wachtkamer wachten op een tweede behandeling. Nou, daar zaten we dus anderhalf uur. Mmm, er kwamen en gingen wel heel veel nieuwe patiënten naar diverse spelonken, alleen vriendin zag haar nummer niet verschijnen. Toch eens even informeren, aha, wij moesten naar een andere afdeling, vlakbij de hoofduitgang. Daar zat de chirurg, die vriendins euvel bekeek. Leuke man, met heel aparte schoenen, als van minister Hugo de Jonge. Kon hij nog iets bedenken tegen de pijn en het ongemak? Hij haalde er een jongere collega bij. Veel meer dan betasten en bekijken was er niet. Smeerseltjes zouden wat soelaas bieden. Ach, een seniorenhand is gauw gevuld. Dat begreep vriendin heel goed. “Het is wat het is”. Gek hè, er kan tegenwoordig zo veel aan een lichaam verbeterd worden en deze twee specialisten zouden er alles aan willen doen. Maar er zijn grenzen aan de wetenschap. Moedig trok vriendin haar sok weer aan, zij had het wel verwacht. Nog even een bekertje chocolademelk, een nieuwe afspraak en terug naar de parkeerplaats. In de gietende regen terug. Ons dagje uit was ten einde.

Antoinette

Lees ook

‘Het zijn mensen die aan hun lot worden overgelaten’

Lopen voor nieuwe kansen DALFSEN – “Je zult maar op de verkeerde plek geboren worden. …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.