Home / / Mondhygiëne

Mondhygiëne

Vier keer per jaar onderwerp ik mij vrijwillig aan een schoonmaakbeurt voor mijn (eigen) tanden en kiezen. Daarvoor rijd ik helemaal naar Zwolle, waar de paradontologische praktijk zit. Ik parkeer mijn auto bij de dichtstbijzijnde parkeerplaats waar een automaat staat om een kaartje te bemachtigen. Helaas begrijp ik de instructies van de parkeermeter aanwijzingen onvoldoende. Zo komt er dus geen kaartje uit de bus en besluit ik al vele jaren tot een briefje onder mijn ruitenwissers. De tekst is steeds dezelfde, alleen mijn leeftijd verandert. Ik schrijf dan: “Deze 76-jarige dame heeft helaas niet de vaardigheid uw parkeermeter te bedienen. Mijn excuses.” Dat liep en loopt altijd goed af. Gisteren probeerde ik TOCH tegen al mijn wetten in, de parkeermeter wel te gebruiken. Betaalkaart er in en de aanwijzingen opvolgen. Hoe simpel is dat! Helaas, tegen de zon in kan ik de beschrijvingen niet lezen en zo zette ik mijn tekst weer achter mijn voorruit. Nu vergat ik een serieuze handeling. Mijn betaalkaart zat nog in de meter. Nee, dat merkte ik niet op, ik was blij dat ik op tijd bij de praktijk aankwam. Zo’n behandeling is barbaars hoor. Twee aspirines innemen voor je vertrekt is handig. Daar lig je dan met opengesperde mond. Wat fijn dat u de ragertjes zo goed gebruikt, roept ze blij. O ja? Toch alleen voor deze behandeling. Maar dat hoeft zij niet te weten. Zij prijst mijn mondhygiëne, wat ik dan wat besmuikt aanhoor. Een half uur je tong in bedwang houden, je pijngrens verleggen, op vragen met open mond proberen te reageren, het is best een gedoe. Bij de receptie voor de volgende martelingsdatum vertrouwde de receptioniste mij toe dat er twee prachtige buitenlandse specialisten het team versterken.

Bij de auto teruggekomen, met mijn kin op mijn borst, om mijn gehavende make-up te verbergen, zag ik een briefje van de parkeerwacht met de tekst: “Wij zien het nu nog even door de vingers, maar volgende keer wel een parkeerkaart achter de voorruit.” Opgelucht kom ik thuis. Dan belt de Rabobank. Ik blijk mijn betaalpasje achtergelaten te hebben in de parkeermeter. Is niet erg, ik krijg een nieuwe. Dus iemand heeft mijn pasje zien zitten en de Rabo geïnformeerd. Nou ja, zonder pincode heb je ook niks aan dat ding hè. Ik vind het zo te prijzen in degene die de moeite neemt de Rabobank te bellen. Nederlanders zijn medelanders.

Antoinette

Lees ook

Evelien fietst in zes weken langs 75 IPSO inloophuizen

Op 30 juni aanstaande bezoekt zij het Vechtgenotenhuis OMMEN – Op woensdag 30 juni om …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.