Home / / Lampie

Lampie

De jager die op roofvis jaagt, moet zijn gemak houden. Op de laatste zaterdag dag van mei, nationale hengelsportdag gaat het licht weer op groen. De verplichte pauze van overheidswege betekende dat het laatste lichtpuntje voor mij zwart werd gemaakt. Tijd voor andere zaken. De Peugeot bij Schuurhuis door de wasstraat halen. Uiteengespatte insecten en vogelpoep worden resoluut weggespoten, terwijl het Franse vehikel een liefdevolle massagebeurt ondergaat door ritmisch vibrerende borstels, of waren het de pompoenen van een roedel cheerleaders. Mooi klusje als je verplicht de hengel moet laten staan. Ook de tuin ligt er pico bello bij, of nou ja, laten we het houden op acceptabel. Ik laat de natuur nu eenmaal graag zijn gang gaan zonder al te veel in te grijpen. De term ‘wild en onverzorgd’ is misplaatst, laten we het houden op ecologisch verantwoord.
Hommels, citroenvlinders en de echtparen roodborst en merel varen er wel bij en hebben mijn hofje uitverkoren om er hun levensgeluk op te bouwen. Ik kan dan wel niet hengelen, maar met mijn humeur zit het wel snor. Ondanks het grauwe, grijze weer. ‘It maybe winter outside/but in my heart it’s springgg…’, kwelen de zwarte meiden van Love Unlimited blijmoedig en ik galm mee. Zóóó, brandschoon. Op de koffie aan. Niets brengt mij van mijn stuk. Of toch? Word gelukkig niet snel chagrijnig. Of nou ja, wel es mopperig als ik misgrijp bijvoorbeeld. Heb ik zin aan Led Zeppelin. Pulk de plastic hoes open. Weg zilveren schijf. De hoop dat mijn cd’s in de juiste hoesjes terecht komen heb ik door de tijd heen opgegeven. Onverwacht tegenslag accepteren is wel een dingetje. Wel een blik, maar geen stoffer te bekennen. Wenkbrauwen naar beneden en van achteruit de keel, “hoe vaak moet ik dat nou zeggen, hou dat spul nou bijeen.” Of als het plastic kaartje van de ondergrondse container niet op de vaste plaats in de meterkast ligt. Sta je voor Jan met de korte achternaam met die stinkende, grijze zak vol troep te foeteren in je halletje.
Nou ja. ‘But in my heart it’s springgg…’ Zeker meiden, goed te passe, deze man! Zin in een cafeïneshot en, ja, ja, wie wat bewaart heeft wat, een stuk chocola erbij! Niet zomaar een ordinaire koetjesreep of zo, maar een brok Chateau, een hemelse mix van fruitige druiven, knapperige hazelnoten en kostelijke melkchocolade. Af en toe moet je jezelf verwennen. Terwijl de koffie uit de cup pruttelt, open ik de keukenla. Wat is dit!!! Op de paarse box een sticker. Daarop getekend een smiley met twee duivelse hoorntjes, met als begeleidende tekst: ‘Stukje chocola opa? Haha, opperdepop. Lekker voor je! Gejat!’ Bliksem, heeft ie me bij de veter, dat dekselse jonk. Zul je hem net hebben. Met het gezicht op onweer sjokte de chocoladedief het tuinpad op. Fiets aan de hand. “Opa, ketting er af. Kun je hem maken?” Red je eigen kont, was mijn eerste opwelling, maar ik besloot drie keer te slikken en legde de fiets op zijn kant. Genade voor recht!

Lees ook

Het Boek van de Week

We hebben reikhalzend uitgekeken naar dit nieuwste prentenboek van Mark Haayema (zie Boek van de …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.