Home / / Lampie

Lampie

Kwikstaart

 

Vilsteren of Junne? Even checken. Juist, de temperatuur oplopend naar een graadje of 11, 12 bij oostenwind. Oké, peddelen we eerst richting Junne, de stuw als kaap en weer op Ommen aan. Ik zeg peddelen, maar bedoel fietsen, voor alle duidelijkheid. Maar…, hoezo Junne en geen Vilsteren? Dat zit zo…, ik heb een schijthekel aan fietsen tegen de wind in. Zeker wanneer ik loodzware kilometers in de kuiten heb zitten. Rondje Junne betekent op de terugweg wind in de rug. Heb je zo’n elektrisch mormel, dan maakt het geen reet uit, maar Lampie doet het op zuivere beenkracht. Ploegend door mul zand, langs de golfbaan, waar kerels in baksteenrode broeken kiezelharde balletjes in putjes proberen te meppen. De stijl is oké, de uitvoering belabberd. Oeps, buiten de beschoeiing. Even stoppen. Met een boog werp ik het golfballetje richting vlaggetje en maak mezelf wijs een carrière als werper in de honkbalsport te zijn misgelopen. Zo, maar weer verder martelen, door het mulle zand van de Hessenweg. Snap niet wat topfietscrosser Matthieu van der Poel nou zo leuk vindt aan dat folteren van zijn been- en spierstelsel.
Voorbij de natuurbegraafplaats. Mooie omgeving, maar wat heb je eraan, in horizontale stand, weggemoffeld onder een paar kuub zand. Oké, troostrijk voor de nabestaanden. Zeker als je ornitholoog bent. Oeps, geen moeilijke woorden Lampie! Vogelkenner dus. Of vogelspotter. Hier huist naast een heel zwik mezen en vinken de zeldzame boomleeuwerik en de schuchtere tapuit. Hèhè, het fietstunneltje bij restaurant de Bootsman. Even het terras op? Mezelf trakteren op een verkwikkend biertje en een zigeunerschnitzel van JanZwinselman. Zo een die aan beide kanten over het bord hangt. Niet dus, a. heb nog geen trek en b. de zaak is gesloten. Ja hèhè, hoef ik niet uit te leggen toch? Klotenvirus. Bij de stuw in Junne een doodse bouwplaats. Borden waarschuwen dat degene die hier niks te zoeken heeft niet welkom en zelfs strafbaar is. Streng hekwerk, stalen rijplaten en een Dixi herinneren aan wat hier op stapel stond. Bruut geweld! Maar de imposante hijskraan, de allesverpletterende heimachine en de ontsierende bouwkeet zijn foeterend afgevoerd.
Het verhaal? Een David versus Goliath-variant, of, hoe een nietig verenbolletje hei-installaties, kranen en vrachtwagens het zwijgen oplegt. De grote gele kwikstaart houdt van stromend water en broedt in de stuw over de Vecht. In Marcel Middelkamp had het bevallige verenpropje een schutspatroon die het waterschap procedureel een halt toe riep. De natuurijveraar in mij gniffelt stilletjes. Kijken of ik hem ontwaar, dat kokette vogeltje. Niet binnen het kleine uurtje welke ik spiedend verkwansel vanaf een gammel bankje. De witte kwikstaart laat zich wel zien, maar helaas niet zijn wat timide gele neef, speurend naar vliegjes en spinnetjes langs de waterkant. Is ie er nog wel? Misschien was het elegante frommeltje iets te geconcentreerd op zoek naar vette kevers. Even niet opletten en klets, in de kraag gevat door een sperwer! Een onverhoopt doemscenario. Nou ja, in ieder geval rust en stilte hier, en geen dof gedreun van logge sloopmachines.

Foto: Pixabay.com

Lees ook

Het Boek van de Week

We hebben reikhalzend uitgekeken naar dit nieuwste prentenboek van Mark Haayema (zie Boek van de …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.