Home / / Ingezonden: een dagje uit in coronatijd

Ingezonden: een dagje uit in coronatijd

“We zijn het allemaal wel een beetje zat, niets mag meer. Het liefst zouden we alle regels overtreden en terug naar onze vrijheid waar je weer naar de kroeg kunt, een hapje eten of je vrienden thuis op een heerlijk etentje trakteren. Opa en oma weer de kids knuffelen en ga zo maar door. We willen er allemaal graag weer op uit, naar buiten net als vroeger!!!

Ik droom maar wat weg en zie: er is licht aan het eind van de tunnel. Mijn voeten maken een roffel op het matras om er zo gauw mogelijk te komen. Een groot bord geeft aan dat vandaag de dierentuinen weer open gaan. Ik spoed mij naar de ingang om een toegangsbewijs te kopen en laat mijn stempas zien. Ik ben niet de enige. Drommen van mensen vormen achter mij al lange rijen en een opgewonden gekwetter stijgt op uit de rijen van stemvee.
Ik ben zo benieuwd, hoe zullen ze er uit zien? Ik heb klavertje vier nog niet gezien en waar is de kameleon? Daar in de verte, wat een prachtige pauw. Kijk eens hoe trots ze daar paradeert met haar prachtige kraag! Ik ben ook benieuwd naar de wilde dieren, wie brult er het hardst?
Wat is het toch heerlijk om weer eens naar al die dierengeluiden te luisteren, het gebrul van de leeuwen en het getrompetter van grote Geert die met zijn lange slurf alle medelanders probeert weg te blazen en kijk daar ….je kunt het haast niet zien, daar achter die grote tak. Zie je hem niet? Hij is er maar ook vaak onzichtbaar, net een kameleon. Je weet toch wat een kameleon is? Hij is er wel en ook weer niet. Doet vaak net of hij niet thuis geeft maar trekt wel aan de touwtjes. Overal en nergens maar ondertussen is hij overal. Let maar op!
Als gehoorzame kuddes volgen we braaf de uitgezette routes ons vaak afvragend waarom we zo volgzaam zijn, alhoewel sommigen regelmatig door reisleidster Arib tot de orde moeten worden geroepen: er zijn er bij die ook nooit luisteren.
Nu naderen we het safaripark, een verzamelplek van meestal allerlei soorten hoefdieren, bestaande uit de wat kleinere en betekenisloze afvaardigingen met hier en daar enkele giraffen die de nek wel eens durven uit te steken maar uiteindelijk weinig in de melk te brokkelen hebben en alles gelaten over zich heen laten gaan. Eigenlijk een beetje een saai veldje met wat grijze muizen, de saaiere savannebewoners. Ze zijn er maar het heeft weinig meewaarde. Het zijn de kleintjes die wat verloren gaan in het grotere geheel, wisselspelers gedoemd altijd op de reservebank te zitten.
Ook de wat groteren blijven in de Hoek staan, dreigen wat met hun horens maar daar blijft het bij. Ook die eenzame ezel die in zijn Griekse arena, zijn forum, kwaad omdat hij weer is weggezet en het liefst wil weglopen en overal afstand van neemt.
Gauw door naar de wilde dieren. De sluipers, de wolven in schaapskleren, de katachtigen, de elkaar nietsontziende roofdieren dorstend naar het bloed van de anderen. De hoofdrolspelers in elk toneelstuk. Wie brult het hardst of wordt de gebeten hond? Wordt het kracht, spierballentaal of slim -en sluwheid? Wint de wolf in schaapskleren, of hebben we niet genoeg op de kameleon gelet die allerlei gedaantes kan aannemen en op het eind zijn lange tong uitsteekt en alles wegslikt? Als hyena’s sluipen en draaien ze om elkaar heen, snuffelend en snuivend elkaars territorium verkennend om opeens toe te kunnen slaan?
Gauw verder, we hebben nog de apenrots. Voor mij op enkele verschillen na de meest op ons mensen gelijkende organisatie en hiërarchische structuur met een opperaap die van alle kanten gevlooid en gerespecteerd wordt om zijn imposante uiterlijk en fysieke kracht. Bij ons is het de stille, kameleonachtige poppenspeler die aan de touwtjes trekt en weet wanneer hij komen moet en gaan en selectief op de voorgrond of de achtergrond treedt. Ook een gave!
Blij dat we even aan de vrijheid mochten ruiken, maar uiteindelijk niet veel wijzer geworden, verlieten we de mensentuin. In ons achterhoofd wetende wie er boven op de apenrots, ons torentje, blijft zitten.”

Gerard Bekker

Lees ook

Ommen-zuid komt met 235 steunbetuigingen

‘Een ideale oplossing bestaat niet’ OMMEN – “Een oplossing die iedereen tevreden stelt, bestaat helaas …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.