Home / / Lampie

Lampie

Vrijdag, vrije dag. Met de Twingo naar de Regge. Hengeltje mee. Plus een banaan en twee mueslirepen. Radio aan en mee blèren. ‘De meeste dromen zijn bedrog. Maar als ik wakker word naast jou dan droom ik nog. Ik ruik je adem…’, o nee fout, ‘voel je adem en zie je gezicht. Je bent een droom die naast me ligt. Je kijkt me aan en rekt je uit. Een keer in de zoveel tijd komen dróóómen uit!’ Ik heb niks met die Borsato, maar ben goed te pas. Was het Supertramp met ‘Dreamer’ of The Eagles met ‘One of These Nights’ dan had ik a-capella zo melodieus mogelijk mee lopen neuriën. Of als een zeug in barensnood samen met Ian Gillan van Deep Purple het ongeboren kind uit de baarmoeder krijsen. Child in time. ‘Ooo, ooo ooo, Ooo ooo ooo, Aaaahh aaaahh aaaahh, Aaaahh aaaahh aaaahh’. Niets van dit alles. Marco was aan zet en onthulde dat dromen bedrog zijn. Gelukkig. Had een vreselijke nachtmerrie. Helemaal in de war bij het ontwaken. Of eigenlijk is ontredderd een betere duiding. Mijn vrouw was zoek.
Op naar het politiebureau. Jan Voortman sloeg alarm. Onzin natuurlijk, want de voormalige diender is met pensioen. Amber Alert. Paniek. Had ze me verlaten? Was ze gekidnapt? Ik was zo van streek dat ik van de stoel viel. In werkelijkheid uit bed. In sluimertoestand. Volkomen de kluts kwijt. Waar is mijn bijslaap? Och, natuurlijk. Doet ze wel vaker. Mijn wederhelft beweert dat ik soms zo snurk, dat ze van narigheid de logeerkamer induikt. Volgens haar is het een mirakel dat we nog geen klachten van de buren hebben gehad. Flauwekul. Heb mezelf nog nooit horen snurken. Ach toe maar, het is me geen discussie, laat staan bekvechten waard. Toch even om het hoekje loeren. Voor alle zekerheid. Daar ligt ze. Van de wereld. In dromenland. Niks aan de hand. We zitten in ons veertigste trouwjaar, dan ga je versmelten. Zo lang al? Ja, zo lang al! Wat een prestatie. Ach nee, puur mazzel dat het al die jaren goed is gegaan.
Misschien is ze niet zo veeleisend. Ben niet bepaald een romanticus. Neem eerder een portie kibbeling mee dan een bos bloemen. Het zit er nu eenmaal niet in. Of misschien zijn het de levenslessen van Rinus. Niet Rinus Klein van De Beste Stek, maar mijn reeds enige tijd van zijn pensioen genietende ex-collega. Wijsgeer te Wijhe. Nadat een andere collega nog geen jaar na zijn echtscheiding ging samenwonen met een nieuwe vlam verzuchtte Rinus, “tjonge jonge, die sufferd…, ruilt de ene ellende voor de andere in.” Rinus vergeleek zijn vrouw met pantoffels. Dat klinkt neerbuigend, maar het was een oprechte liefdesverklaring, maar wat lomp en onbeholpen geformuleerd. “Nieuwe sloffen zijn mooi aan de buitenkant, maar oude sloffen zitten veel lekkerder.” Het was zijn ode aan de monogamie. Gerustgesteld sloot ik zachtjes de deur van de logeerkamer. Lekker laten slapen. Op naar het water. Radio aan. ‘De meeste dromen zijn bedrog.’ Gelukkig wel Marco!

Lees ook

Ingezonden: De splinter en de balk

REGIO – Orthopedagoog drs. Gerard Bekker is in de pen geklommen naar aanleiding van het …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.