Home / / Lampie

Lampie

Laat licht, vroeg donker. De winter is toch al geen vrolijke periode. Zeker niet de huidige. Het bordje ‘welkom’ bij de voordeur heb ik maar weggehaald. Bezoek is niet langer per definitie welkom, anders dan gereguleerd. Eerst overleggen, anders is het ‘halt’ bij de voordeur. Of was het de bewaakte toegangspoort van de paleis Soestdijk. Net als in de rest van Nederland hangt ook in Ommen de vlag continu halfstok. Corona heeft de lach verjaagd. De avondklok is ingevoerd. Geen vertier. Zelfs op pasfoto’s mag je niet lachen. Geen voetbal, cafés dicht; zoek het uit. Vermaak jezelf. Tja. Ach. Goed, je gooit je kleren wat eerder in de wasmand. Een mens moet toch wat te doen hebben nietwaar? Of dweilt de parketvloer wat vaker dan eens per kwartaal. Brandschoon. Je kunt bij ons van de vloer eten. Niet dat ik het doe, maar het kan! Het leidt niet tot maagklachten. Mijn hondje Chico deed het en die is er hoogbejaard mee geworden. Naar hondenbegrippen. Veertien jaar. Roedels aan keffers die deze gerespecteerde leeftijd niet halen. Ondanks dat snoepen van de vloer. Stond ik oogluikend toe.
Sterker nog, als mijn vrouw niet keek, liet ik wel es een schepje macaroni vallen. Was ze gek op. En maar likkebaarden. Mijn jongste kleinzoon heeft die gewoonte overgenomen. Niet van de vloer eten, maar eten op de grond flikkeren. Alleen, nu de hond is gaan hemelen, kan ik het opruimen. Ik heb hem hier al meerdere keren attent op gemaakt. Tot nu toe blijven mijn reprimandes van achteruit de keel zonder resultaat. Maar zoals gezegd, er valt weinig te lachen de laatste tijd. Toch had ik laatst een goed idee. Dacht ik… Lekker fris winterweer. ‘Gezond weer’, noemen de mensen dat. Heldere hemel. Zonnetje. Windstil. “Even naar het bos”, stelde ik mijn dochter voor. “De Lemelerberg. Jij rijdt, dan behoud je de rijvaardigheid.” Skills zeggen ze tegenwoordig, maar dat rotwoord gebruik ik expres niet. Dat idee van wandelen in het bos hadden meer mensen opgevat.
Alleen was het bos het bos niet meer. Mijn hemel. Wat een kaalslag. Proberen ze van de Lemelerberg de Mont Ventoux te maken of zo? In wielerbegrippen bekend als de kale berg, waar de stijf van de dope staande Tommy Simpson in de Tour van 1967 het leven liet. Ja jochie, ik had het je kunnen vertellen: prestatie verhogende troep is niet alleen vals spel, het is buitengewoon link. Heb me er nooit aan bezondigd. Hooguit aan wanprestatie verhogend spul, zoals een biertje te veel op de avond voor de match van v.v. Ommen. Ach ja, zo maar wat beslommeringen tijdens de wandeltocht zonder hond. Tjonge jonge, wat een triest schouwspel. Stop dat opgeheven wijsvingertje naar Brazilië maar weg, waar ze ‘de longen van de aarde’ vernietigen. Dat verwijt komt snoeihard terug, ‘kijk naar jezelf, jullie vermoorden ‘de longen van het Vechtdal’. “Kom, we gaan terug. Hier word ik niet vrolijk van.” Pal bij de parkeerplaats liggen lege glazen patronen. Lachgas. Een wanhopige vluchtpoging, uit een sombere wereld…

Lees ook

10e Vechtgenotenrit doorgeschoven naar 11 juni 2022

OMMEN – De organisatoren van de Vechtgenotenrit hebben besloten de 10e rit door te schuiven …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.