Home / / Lampie: Rijker dan Bill Gates

Lampie: Rijker dan Bill Gates

Waar het hart vol van is, loopt de mond van over! Klopt als een zwerende vinger. De jochies van mijn dochter, die dientengevolge kunnen worden geduid als mijn kleinzoons, zijn mijn trots. Zo trots als een hond met zeven…, nee, dat is niet netjes, laten we het houden op zeven staarten. Enne…, haast is me te zeggen, ‘mijn kleine meid’ niet te vergeten. Ben ik ook fier op. Die heeft die donderstralen op de wereld geschopt. Of geperst eigenlijk. Bloed, zweet en tranen. Eén dochter heb ik en daar hadden mijn echtgenote en ik de handen meer dan vol aan. Een schat, daar niet van, maar meer ingedachte een Pools spreekwoord welke dicteert, ‘je kunt beter honderd vlooien bewaken dan een dochter?’ Twee kereltjes dus. Mijn troonopvolgers. Dus, noteer ik met veel gevoel voor drama, mocht het coronavirus me bij de kladden grijpen en mijn kloppend hart het zwijgen oplegt, dan zijn die drie mijn aandeel in de eeuwigheid.
Het zal de duistere coronatijd zijn, die me naar deze macabere gedachte voert. Toch stelt dit sombere inzicht mij op een of andere manier gerust, hoewel ik hoop tot in lengte van jaren te mogen genieten van die twee muiters. De oudste heeft de dertien streepjes bijna te pakken. Het kost steeds meer kracht en energie om hem er tijdens het stoeien onder te krijgen. Dikwijls weet hij razendsnel aan een dreigende ‘kieteldood’ te ontsnappen. Ik moet bij verrassing toeslaan. Op snelheid lukt het niet meer hem in de kladden te grijpen. Het joch kan uit frustratie tieren als een bootwerker, om even later berustend met z’n duim in de mond tegen je aan vlijen. Of liefdevol zijn kleine broertje troosten, die weer es omver is getuimeld. Tot mijn grote schrik verklapte hij te luisteren naar drill rap. Een muziekvorm waarbij rappers voor mij volstrekt onbekende duidingen in de microfoon foeteren, zoals ‘beef’ en ‘bakka’, wat volgens het straatwoordenboek ‘ruzie’ en ‘mep’ betekent. De vertolkers maken gedurende hun dreigend klinkende gemopper ingewikkelde armbewegingen. Een bivakmuts behoort tot de standaarduitrusting.
Het zal wel. Hier speelt de generatiekloof op. Het knaapje dat altijd met opa wilde fietsen en hengelen is nu een puber, die het ene moment sneaky onder het afdrogen probeert uit te komen, om aansluitend te smeken een potje te gaan pesten. Het kaartspel welteverstaan. Of in alle vroegte opa en oma wakker telefoneert. “Zal ik een eitje voor jullie komen bakken?” En de kleine? Nog geen anderhalf jaar, maar trippelen als een kievit. Niets op tafel is veilig voor zijn grijpstuivertjes. De kleine dwingeland articuleert beroerd, maar brabbelt op mitrailleursnelheid. Geen worst van maken. “Tatatatatááá, tabbe, tabbe.” “Laat die kleine het woord maar doen”, raadde ik onlangs mijn echtgenote aan, op moment dat ze bij restaurant China Tuin een bestelling wilde doorgeven. “Wordt een verassingsmenu!” Horendol word je soms van die twee druktemakers, maar o, o, o, ik voel me rijker dan miljardair Bill Gates, zittend op de bank, met die beide muiters aan mijn zij.

Lees ook

Gemeente Dalfsen peilt interesse voor glasvezelaansluiting

DALFSEN – Voor 650 huishoudens in Nieuwleusen komt er alsnog een kans op een glasvezelaansluiting …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.