Home / / Een kort overzicht

Een kort overzicht

(Ingezonden brief)

REGIO – Orthopedagoog drs. Gerard Bekker uit Heino schreef de redactie een brief waarin hij uiteenzet hoe hij denkt over de dagelijkse confrontatie met het leven ‘in tegenstellingen’. Hoe we – sinds we in de ‘coronabubbel’ leven – dagelijks tegen tegenstellingen aanlopen: Waar of niet waar, zwart en wit, dik en dun.

“Sinds we in de ‘coronabubbel’ leven, worden we dagelijks geconfronteerd met het leven in tegenstellingen. Wij leven en groeien op in een voortdurend besef van de aanwezigheid van onze ‘tegenstelling’. Meestal beseffen we dat niet eens meer omdat het er nu eenmaal is. Waar of niet waar, zwart en wit, dik en dun…..onze gehele aanwezigheid berust op een tegenstelling, waar we niet onderuit kunnen. Treffend wordt dit door het voorvoegsel – on – gesymboliseerd. Onjuist, Onwetend, etc.
Nu is dat feitelijk geen nieuws omdat we sinds onze geboorte in een voortdurende tegenstelling leven en daarmee dagelijks worden geconfronteerd. Feitelijk kunnen we ons eigenlijk geen wereld voorstellen, zonder het in een voortdurende tegenstelling te moeten functioneren. De tegenstelling maakt nu eenmaal een structureel deel uit van ons leven.
In periodes echter van grote onrust, onzekerheid en bedreiging zoals nu met het coronavirus merken we dat er sprake is van een ingrijpende ontwrichting in onze samenleving, waar we eigenlijk geen raad mee weten. Er gebeurt iets in je leven waar je geen enkele grip op hebt of antwoord op weet. Hoe frustrerend is dat? Er is iets om je heen, in je leven dat ook zonder dat je het in de gaten hebt kan toeslaan. En je kunt je vinger er niet op leggen. Als je buiten met de hond een wandeling maakt, is er toch niets aan de hand , merk je de aanwezigheid van dat zwaard van Damocles toch niet? Als je maar uit de buurt van andere mensen blijft, kan je toch niets gebeuren? Als we dit allemaal beseffen waarom proberen we dan niet die contacten zoveel mogelijk te beperken?

Het ‘oude’ normaal

Wel, we zijn nu eenmaal niet altijd even verstandige en zich snel aan een veranderende situatie aanpassende wezens. Dieren kunnen en doen dit wel. Gek niet? Met onze soms onvoorstelbare mogelijkheden en intelligentie kunnen we deze feitelijk eenvoudige vraag niet beantwoorden en volharden we in ons kenmerkende ‘menselijk gedrag’. Daarom winnen we het ook nooit van de natuur. We willen overal een verklaring voor vinden en we kunnen moeilijk toegeven dat er andere en sterkere krachten eigenlijk onze grenzen bepalen: dat accepteren en daarnaar te leven, zou wellicht tot iets beters kunnen leiden. Toegeven is niet een van onze sterkste punten.
Wat kan, moet en mag je wel of niet, wat is wel of niet verantwoord en mogelijk om te doen. Het opstaan en het naar bed gaan, bestond normaal gesproken voor de meesten van ons uit een overzichtelijk, gestructureerd en redelijk geordend samenstel van handelingen en activiteiten. Daar kwam door het ongrijpbare, onzichtbare en helaas ook dodelijke virus een ingrijpende verandering in. Ons dagelijks vertrouwde handelen bestaande uit een optelsom van redelijk routinematig en vaak onbewust handelen, waar we mee vertrouwd waren, stond helemaal op de kop en we wisten in eerste instantie niet waar we aan toe waren.
Opeens moesten we bij elke handeling nadenken, ons van ons handelen meer bewust zijn en vooral ons gedrag aan sterk veranderende omstandigheden aanpassen. En juist dit laatste bleek….viel…en valt nog steeds niet mee en we beginnen steeds meer te snakken naar het ‘oude’ normaal. Wat dat dan ook mag zijn.
Voor en binnen alle bevolkingsgeledingen, jong en oud, bleek onze kwetsbaarheid. Het denken aan en rekening houden met de ander en het zo weinig mogelijk contact maken, valt nog steeds niet mee en bleek ook nog voor velen een brug te ver. Toch waren (en zijn) er prachtige momenten naar elkaar toe: de inzet binnen de zorg is bewonderingswaardig. Echter er zijn ook tegenstellende en teleurstellende gedragingen binnen bepaalde groeperingen, die de ernst van de situatie soms minachten. Niets is ons mensen vreemd en mensen zoeken vaak doelbewust de tegenstelling.
Nu, in afwachting van een hopelijk voor iedereen snelle vaccinatie met een ook hopelijk grote effectiviteit, moeten we de geldende vrijheidsbeperkende regelgeving gehoor blijven geven en in stand houden tot betere tijden. Uw en mijn gedrag, wat toch vaak botst in grenssituaties waar om aanpassing en relativering wordt gevraagd, moeten we gewoon nog even volhouden. Spiegelen aan degenen die zich met name in de zorg, dagelijks op meer dan voorbeeldige wijze inzetten.

Écht content

Naast het feit dat veel mensen nu een huisdier nemen – die ze hopelijk als de crisis voorbij is – niet snel weer dumpen, is er ook meer tijd om te lezen. Ik ben hier niet erg ongelukkig mee. Een boek waarin zeer lezenswaardig en interessant onze mensheid wordt toegelicht is Sapiens van Noah Harari. Hij acht ons tot verbluffende zaken in staat, echter wel met de kanttekening dat de onverantwoordelijkheid van de mensheid helaas toeneemt. We richten ons ecosysteem ten gronde en uit onze jaagdrift, jagen we weinig meer na dan ons eigen comfort en welvaart. Dat zonder ooit ergens écht content mee te zijn.
Zijn we dan eigenlijk en feitelijk nooit boven het niveau van de Neanderthaler uitgekomen? Zijn we in al die jaren nadien slechts van kleding gewisseld en hebben we ons ten koste van de natuur verrijkt, maar hebben we onszelf niet echt rijker gemaakt?
In de tegenstelling leven, maakt ons vaak rijker dan we denken te zijn. Ons gedrag tijdens de huidige crisis heeft ons daar nogmaals duidelijk op gewezen. Het houdt ons een spiegel voor waarin de tegenstellingen pijn aan de ogen doen. Enige terughoudendheid zou ons in deze niet misstaan.”

Gerard Bekker

Lees ook

Ingezonden: De splinter en de balk

REGIO – Orthopedagoog drs. Gerard Bekker is in de pen geklommen naar aanleiding van het …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.