Home / / Lampie

Lampie

Het jaar loopt leeg. 2020 is bijna voorbij. Een roemloos jaar. Gitzwart. Snel vergeten. Niet langer terugkijken, want wie te veel achterom loert verliest de toekomst uit het oog. Straks even een prikje halen en hopen dat we tot die tijd het ellendige coronavirus buiten de deur kunnen houden. Geen prikje? Jawel toch!? Niet gek doen. Eerst vrezen we die sluipmoordenaar en nu zijn er bedenkingen. Over bijwerkingen en zo. Nou ja, zal me er verder niet mee bemoeien. Zelf weten. Twijfel is geen mens vreemd. Mij ook niet. Laatst nog. Komt het ooit weer goed? Ik trapte wat moedeloos door de uitgestorven binnenstad. Het was na elven. Ajax had verloren. Het flesje bier leeg. Geen reden om mijn kameraad langer gezelschap te houden. Een boks ter afscheid, brug over en vanuit de Zwolseweg op De Dante aan. Door het in coma verkerende centrum. Normaal hoor je altijd wel geroezemoes uit een van de cafés. Nu niet. Het was donker, stil en verlaten.
Druilerige neerslag en schril neonschijnsel van de straatverlichting benadrukten de stilte. Mijn gehoor ving slechts het ritselen van blad op, dat door de wind langs de gevels werd geblazen en was ontsnapt aan de opruimwoede van de gemeentelijke reinigingsdienst. Nergens vertroosting. Een roemloos eind van een trieste dag. Mijn gedachten waaierden uit naar jaren terug. De periode tussen kerst en oud en nieuw. De drukte. De spanning. De lucht zwanger van belofte. Op straat en in de kroeg. Volk dat niet kan wachten en alvast vuurwerk laat knallen. Klinkt hard en hol tussen de winkels. Het geluid weerkaatst zo lekker. Het afscheid is aanstaande. De laatste dag van het jaar. De hele dag onrust. Gedonder. Gebulder. Carbidschieten. Bal op de melkbus. Vuurtje erbij en boem! Even loeren. Biertje er bij. Wat keuvelen met bekenden. Een oud gebruik. De boze geesten moeten verjaagd worden. Kon het coronavirus maar worden weg geknald. Toeleven naar middernacht. De omslag van het ene naar het andere jaar. De editie van 2020 wijkt af.
Kroegen dicht. Vuurwerk verboden. Het ziekenhuispersoneel is al druk zat, die zit niet te wachten op de jaarlijkse toeloop in de oudejaarsnacht. Begrijpelijk. Een saai, maar verstandig besluit. Drank in de man, dan liggen domme acties op de loer. Niks op stap. Stilletjes thuis wachten op 12 uur. Geen geklapzoen met vage bekenden. Alleen moeders een kusje en even recht in de ogen kijken. Het allerbeste toegewenst. Gezond blijven! Vooruit, een laatste biertje en gepaste muziek op de achtergrond. ‘Happy New Year’ van Abba? Ach nee, te uitbundig. Ongepast. Counting Crowes dan maar. Adam Duritz, de door depressies gekwelde frontman van deze nagenoeg vergeten band had voorspellende gaven, ‘A long December and there’s reason to believe/Maybe this year will be better than the last’. Dat hoop ik met hem! En verder? Een geeuw en slapen. Geen reden om lang op te blijven. 2020 is nagenoeg voorbij. Een roemloos eind van een roemloos jaar. Op tijd naar bed, fris opstaan en hopen op een minder naargeestig 2021.

Lees ook

(Advertorial) Het is voorjaar bij de Welkoop in Ommen

OMMEN – Sinds de opening van de Welkoop aan de Rotbrink op 4 januari hebben …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.