Home / / Lampie

Lampie

Een dramezel, zo voelde ik me. Wilde kost wat kost mijn zin doordrijven. “Ma, ik haal je eerste kerstdag op en breng je terug. Wordt te laat voor je? Oké, gaan we brunchen. Ben je voor het donker weer thuis.” Het gesprek ontaardde in een treurig pingpongspel. “Nééhéé, komen jullie maar naar hier. Halen we chinees. Ik betaal.” Een abc’tje. Kind komt met kerst thuis, maar allereerst was dit nooit mijn huis en bovendien is het veel te klein. Mijn moeders onderkomen is bedoeld voor een- of tweepersoonshuishoudens, maar ik heb aanhang: vrouw, dochter en haar beide muiters. “We doen makkelijk”, denkt mijn moeder te besluiten. “Nee, geen boom. Als we maar bij elkaar zijn toch? Ik zal de kerststal uit de berging halen. Voor de sfeer.” Ik zei het niet hardop, maar dacht: sodemieter op met dat ding. De ezel is zoek en het hoofd van een van de drie koningen is provisorisch gelijmd. Nog tot daaraantoe, maar ook het kindeke Jezus is al jaren verdwenen.
Met een zaklamp de berging door. Helaas. Onvindbaar. Een incomplete kerststal is niks. Mijn oudste kleinzoon stelde een van zijn Playmobil poppetjes ter beschikking, goedbedoeld, maar nee, dan maar geen kerststal. Kerst bij ma. Jaja, in haar kleine poppenhuisje zeker. Dit ging de verkeerde kant op. “Ma, luister: die grote gaat zich kapot vervelen en die kleine breekt je de keet af. Geen Netflix. Geen Xbox (voor de grote). Geen box (voor de kleine). Eerst stilzitten in de auto en dan stilzitten hier, dan wordt ‘m niet. Ik haal je op. Of je zit alleen.” Je zag haar kijken. Hebbes, dacht ik. Maar nee! “Nou ja, het is niet anders.” Oeps. Het werd tijd mijn laatste troef uit te spelen. Morele chantage was het enige wapen dat me restte. “Ik heb beloofd dat je zou komen. Stel ze nou niet teleur.” Een lichte aarzeling, maar dan toch de verlossing, “goed, als jullie dat echt zóóó graag willen, dan ga ik wel mee.”
Staat me dus te wachten, ’s ochtend een ritje van Ommen naar Steenwijk en retour en tegen de avond van Ommen naar Steenwijk en weer om. Nou ja, wat cd’s mee. Met Ryan Adams is het prima uit te houden. Ryan hè, niet Bryan. Die is weliswaar veel bekender, maar daar ben ik snel klaar mee. Drie nummers Bryan achtereen en ik ga ter hoogte van Veldzicht rechtsomkeert. Met Ryan kom ik de ritjes wel door. En niet te vergeten Elvis. Voor op de terugweg. Van Steenwijk naar Ommen en later weer terug. Voor mijn moeder. Kan ze in koeterwaals Engels mee brabbelen met ‘Are You Lonesome Tonight’ of ‘In The Ghetto’. Eerlijk is eerlijk, die gladjanus heeft wereldnummers op zijn repertoire staan. Wel es naar ‘My Boy’ geluister? Of ‘Suspicous Minds’? Doen. Genoeg over The King. ‘The Queen’ komt naar Ommen. Ja gut, je wil toch even bij elkaar zijn met kerst. De halve dag met de rechtervoet op het gaspedaal, pfff, maar deze dramezel krijgt wel zijn zin!

Lees ook

Uit Hei en Dennen

Hebt u dat ook, dat bultjes of onregelmatigheden in of op je huid direct kwaadaardige …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.