Home / / Feuilleton: Retourtje Hammersloo – Hoofdstuk 8

Feuilleton: Retourtje Hammersloo – Hoofdstuk 8

(door Miny Vroegindewey)

….En ik was toe aan de volgende stap: Magda’ s biologische vader opsporen…

Op zoek naar Arnold

Ik wilde weten of Arnold nog leefde en wat van hem geworden was. Een zoektocht op het internet leverde interessante info op. Arnold woonde op Goeree Overflakkee en hij werkte als kunstschilder en als rechtbanktekenaar. Op zijn website zag ik foto’s van hem en zijn kunstwerken. Hoewel Arnold zichtbaar ouder en grijzer was geworden, herkende ik hem direct. In zijn grote blauwe ogen zag ik nog steeds de vrolijke twinkeling. Mijn hart miste enkele slagen toen ik Arnold na al die jaren weer terug zag. Ik besloot Arnold te mailen over mijn zwangerschap en onze dochter Magda en stuurde hem foto’s. Tot mijn grote verrassing ontving ik dezelfde dag een mail van Arnold.

“Lieve Iris,
Jouw mail was een grote verrassing voor mij, maar dat jij zwanger van mij was, was een nog grotere verrassing. Ik wist hier niets van, want ik heb jouw brieven nooit gezien en gelezen. Mijn moeder heeft mij ook nooit verteld dat jij meerdere keren had gebeld. Wat vind ik dit erg en ik hoop dat jij mij gelooft als ik je zeg dat ik jou nooit in de steek zou hebben gelaten. Als ik geweten had dat jij ons kindje verwachtte had ik jou gehaald, waren wij getrouwd en hadden wij samen voor ons meisje gezorgd. Magda is een bijzonder mooie meid geworden en ze lijkt veel op jou. De lengte heeft ze duidelijk van mij, want zo te zien is Magda wel veel langer dan jij.”

“Ik herinner me jou nog heel goed. Je was behalve mooi ook een heel lief meisje, die van me hield zoals ik was. Geloof mij alsjeblieft als ik je zeg dat ik de volle verantwoording voor jou en onze dochter had genomen, als ik geweten had van jouw zwangerschap. Het enige wat ik hoorde was dat jij verkering had gekregen met een andere jongen en daarmee verder wilde. Tenminste, dat vertelde mijn moeder mij, maar dat was dus niet de waarheid. En ik had ook geen ander meisje, zoals mijn moeder jou wijs maakte. Dat was een fabeltje!

“Bovendien had ik hele andere dingen aan mijn hoofd, want enkele weken later werd ik aangereden door een dronken automobilist en moest ik langdurig revalideren. Het is een wonder dat ik het ongeluk overleefde. Gelukkig kon ik later toch afstuderen aan de kunstacademie en werken als kunstschilder en tekenaar. En dat doe ik nog steeds met heel veel plezier. Enkele jaren later ontmoette ik Marlies met wie ik trouwde. Ons huwelijk bleef kinderloos en zij overleed zes jaar geleden na een kort ziekbed. Heel graag wil ik jou en onze dochter zien en spreken.”

Hartelijke groet,
Arnold van Soest”

Volkomen verbijsterd en uit het lood geslagen, las ik de uitgebreide email van Arnold. Hoe was het mogelijk? Had Arnolds moeder ons echt zo schaamteloos voorgelogen? En waarom eigenlijk? Wat bezielde haar toch om dit te doen? Allerlei vragen tolden door mijn hoofd. Eén ding was zeker voor mij, ik wilde Arnold weer zien en spreken.

Ondertussen verdeelde ik mijn aandacht tussen mijn ouders, de kledingzaak en Magda die ik regelmatig zag. Tot mijn grote verrassing voelde mijn moeder zich spoedig thuis in het verpleeghuis. Ze genoot van de aandacht, contacten met andere bewoners en nam enthousiast deel aan de activiteiten.

“Ach kind, het leven is nu eenmaal zoals het is en met klagen kom je er niet”, zei ma dikwijls. En dat was ma ten voeten uit, ze klaagde nooit en ze aanvaardde haar leven en het huwelijk zoals het was. “Je vader is nu eenmaal niet gemakkelijk en mensen kun je niet veranderen”, zei ma meerdere keren. Toch sprak zij enkele keren kritisch over pa, onder wiens nukken zij veel had geleden. “Ik had nooit met die man moeten trouwen. Maar ja, liefde maakt blind. Dat zie je maar weer”, merkte ze op tijdens mijn laatste bezoek aan haar.

Ondanks alles kreeg ik steeds meer bewondering voor mijn moeder en wij konden goed met elkaar praten over het verleden. Ma gaf ruiterlijk toe dat zij grote steken had laten vallen ten opzichte van mij en Magda. “De klok kan ik niet terugdraaien, maar voor het toegeven van fouten is het nooit te laat. En van mijn gedrag ten opzichte van jou en Magda heb ik heel veel spijt”, merkte zij meerdere keren op. Inmiddels maakte ma ook kennis met Magda en het klikte bijzonder goed tussen hen. Magda en ma waren vanaf het begin dol op elkaar en zij hadden veel plezier met elkaar. Ook vond Magda het heerlijk om met ma te wandelen.

Met pa ging het steeds slechter, zijn gezondheid ging gestaag achteruit en hij was zwaarmoedig. Hij sprak vaak over vroeger en hij miste ma enorm. Over Magda sprak hij niet en ik liet het maar zo. Ondertussen onderhielden Arnold en ik intensief contact en wij spraken af om elkaar weer te zien.

Wordt vervolgd…

Lees ook

Digitale vragenuurtjes bij de bibliotheek

DALFSEN/NIEUWLEUSEN – De komende weken vinden er geen activiteiten plaats in de bibliotheken. Wel zijn …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.