Home / / Feuilleton: Retourtje Hammersloo – Hoofdstuk 5

Feuilleton: Retourtje Hammersloo – Hoofdstuk 5

(door Miny Vroegindewey)

… Na tientallen jaren zou ik haar eindelijk zien en ik besefte dat mijn leven nooit meer zou zijn zoals het was….

Ontmoeting met Magda

Met bonzend hart schreef ik een email aan Magda’s adoptieouders Daniël en Susanne van Loon. In mijn mail vertelde ik meer over mij zelf, mijn huwelijk met Arthur en onze dochter Alma. “Hoewel het leven niet altijd gemakkelijk is geweest en ik altijd het gemis voelde van Magda, ben ik dankbaar voor mijn gelukkige huwelijk met Arthur en onze dochter. Na de ontmoeting met Magda zal ik Alma op de hoogte stellen van het bestaan van haar oudere zus. Ik wil hierover eerlijk zijn ten opzichte van haar, want ik heb te lang gezwegen”, schreef ik hen.

Met bonzend hart verstuurde ik de mail en ik wist dat mijn leven nooit meer hetzelfde zou zijn. Susanne belde mij dezelfde avond en ik voelde mij direct op mijn gemak toen ik haar warme stem hoorde. Susanne verzekerde mij dat zij en haar man geen enkel oordeel hadden over mij en begrepen dat ik gedwongen werd om mijn dochtertje af te staan. “Het was vroeger een hele andere tijd en ongehuwd zwanger zijn werd toen gezien als een schande. Wat moet dit een verdrietige periode voor u zijn geweest”, merkte zij meelevend op. Susanne vertelde mij meer over Magda, die een lichte verstandelijke beperking had en woonde in een woongroep voor mensen met een beperking. “Het gaat heel goed met haar. Magda is gezegend met een bijzonder opgewekt karakter en zij wil u heel graag ontmoeten. Zij zal speciaal voor u appeltaart bakken”, vertelde Susanne.

Magda

Twee dagen later ontmoette ik mijn dochter Magda. De nacht daarvoor sliep ik amper en ik dacht constant aan het kindje dat ik af moest staan en aan Arnold op wie ik smoorverliefd was. In mijn herinnering was Arnold altijd opgewekt en hij had een geweldig gevoel voor humor. Dat opgewekte karakter had Magda dus van haar vader geërfd.

Op een zonnige middag belde ik aan bij Daniël en Susanne van Loon. “Goedemiddag mevrouw Prudon, van harte welkom en u brengt schitterend weer mee. Ga maar lekker zitten. De koffie staat klaar en Magda heeft appeltaart gebakken. Mijn man is naar de tuin en komt over een half uurtje”, zo begroette de lange rijzige vrouw mij allerhartelijkst. Zij ontving mij in de gezellig ingerichte woonkamer en al spoedig kroop een tengere lapjeskat bij mij op schoot.

“Nee maar, dat doet Vlekje anders nooit. Ze vindt u echt aardig”, lachte Susanne toen ze de kat op mijn schoot zag zitten.“Ik houd veel van katten en heb er zelf ook een. Dat voelen ze blijkbaar toch aan”, antwoordde ik.

En toen zag ik mijn dochter Magda, een lange slanke vrouw, die qua gezicht heel veel op mij leek. De lengte had zij van haar vader Arnold, evenals de vrolijke twinkeling in haar ogen. Met een brede lach en uitgestoken armen liep Magda mij tegemoet. “Wat is ze mooi en lief”, flitste het door mij heen. En de intense liefde die ik voor haar voelde bij de geboorte vlamde in alle hevigheid op. Met de woorden: “Dag mama Iris, wat leuk om u in het echt te zien. Ik mag u toch wel mama Iris noemen? U bent wel veel kleiner dan ik”, begroette Magda mij opgewekt en legde spontaan haar handen op mijn schouders. En op dit moment brak er iets in mij en lang verdrongen pijn kwam in alle hevigheid naar boven. Ik kon niet anders dan intens snikken en het was Susanne die mij letterlijk opving en mij in een stoel zette. Magda legde haar hand op mijn hoofd. “U hebt net zulk dik haar als ik en ook van die mooie krullen”, merkte ze op.

Even later kwam Susanne’s man Daniël binnen en hij begroette mij met een warme handdruk. “Wat ben ik blij dat u gereageerd hebt op de oproep van Magda. Ze praatte over niets anders meer”, merkte hij op. Die bewuste middag vertelde ik Magda, Daniël en Susanne alles over mijn zwangerschap en verkering met Arnold. Bepaalde details verzweeg ik, die waren te pijnlijk. Wel vertelde ik Magda dat zij een jongere zus had. Over mijn ouders zweeg ik nadrukkelijk. Wat moest ik Magda vertellen? Dat haar grootouders haar bestaan altijd ontkend hadden? Gelukkig vroeg zij daar ook niet naar.

De middag vloog voorbij in een ongedwongen sfeer en het was alsof wij elkaar heel lang kenden. Ik liet Magda foto’s zien van mijn kat Tiddles en zij was direct verliefd op de witte langharige kat. “Ze lijkt sprekend op die kat uit de reclame”, merkte ze guitig op. Uiteindelijk spraken wij af om contact te blijven houden. Intens gelukkig reed ik naar huis en ik nam mij voor om niet langer te zwijgen over Magda tegen Alma en mijn ouders. Ik zou hen op de hoogte stellen en dat zou beslist niet gemakkelijk zijn.

Wordt vervolgd

Lees ook

Historisch Museum Ommen van oud naar nieuw

OMMEN – Het Historisch Museum in Ommen wordt vernieuwd. Eerder bekend als ‘Oudheidkamer’ en ‘Streekmuseum’ …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.