Home / / Feuilleton: Retourtje Hammersloo – Hoofdstuk 4

Feuilleton: Retourtje Hammersloo – Hoofdstuk 4

(door Miny Vroegindewey)

… En ik stond in tweestrijd. Wat moest ik doen? Wel of geen contact met haar opnemen? Ik wist het echt niet. Wat moest ik doen?

Tweestrijd

Moest ik het verleden wel of niet oprakelen en hoe zouden mijn andere dochter Alma en mijn ouders reageren? Alma wist immers helemaal niets van het bestaan van haar oudere zus Magda. Tientallen jaren had ik gezwegen over Magda en ook mijn ouders spraken nergens over. Alsof er nooit iets gebeurd was en ik nooit zwanger was geweest. Mijn ex-vriend Arnold zag ik niet meer en ik wilde hem ook niet meer zien. Mijn liefde voor hem was verdwenen en enkele jaren later ontmoette ik Arthur Prudon met wie ik trouwde. Uit dit huwelijk werd onze dochter Alma geboren. Wat was ik gelukkig met haar en het verzachtte enigszins de pijn om mijn dochtertje die ik af moest staan. Helaas overleed Arthur heel plotseling na een hartstilstand. Hij was nog maar 41 jaar oud en ik bleef achter met Alma en ik moest verder met mijn leven. Gelukkig groeide Alma voorspoedig op en ik had het druk met mijn winkel Prudon Mode. Tijd om veel te piekeren was er niet.

Ondertussen gingen de laatste voorbereidingen voor het jubileumfeest van Prudon Mode onverminderd door en ik was maar al te blij dat ik mijn zinnen kon verzetten. Toch liet de oproep van mijn dochter Magda mij niet los en ik besloot om contact op te nemen met de redactie van het televisieprogramma Op Zoek. Ik wilde mijn dochter – ook al was het slechts één keer – zien en spreken. Ik wilde haar vertellen dat ik gedwongen werd om afstand van haar te doen en niet voor haar mocht zorgen. Ik wilde haar vertellen dat ik van haar hield, ondanks dat ik nog heel jong was. Ik wilde haar vertellen dat zij een heel mooi kindje was. Ach, er was zoveel wat ik tegen mijn dochter wilde zeggen.

Tijdens het schrijven van de lange mail aan de redactie stroomden tranen over mijn wangen en huilde ik voor de eerste keer sinds vele jaren. Lang verdrongen pijn en verdriet kwamen in alle hevigheid naar boven. In de mail schreef ik over mijn verkering met Arnold, mijn zwangerschap en hoe ik na de eerste schrik toch heel blij was met het kindje. En ik schreef ook een persoonlijke mail aan mijn dochter.

Beste Magda,
Wat vind ik het fijn dat je contact met mij wilt en ik kan heel goed begrijpen dat je benieuwd bent naar jouw biologische ouders. Bovenal ben ik heel blij dat je bij zulke lieve ouders bent opgegroeid en ik wil hen bedanken voor hun grote liefde en zorg voor jou. Hoeveel ik ook van jou hield, dat had ik jou niet kunnen geven.

Ik was nog zo jong en in veel opzichten nog een kind, maar weet dat ik al van je hield voordat je geboren werd en nog meer van jou hield toen ik jou zag. Wat was je een mooi kindje! Ik zie dat je bent opgegroeid tot een hele mooie en lieve vrouw en dat je veel op mij lijkt. Je hebt dezelfde groene ogen, donkere krullen en niet te vergeten dezelfde forse spitse neus als ik. Van jouw biologische vader Arnold heb ik nooit meer iets gehoord en ik weet ook niet waar hij is gebleven en of hij nog leeft. Heel graag wil ik jou ontmoeten en ik hoop dat wij elkaar spoedig kunnen zien.
Veel liefs van jouw biologische moeder Iris Prudon – van Gelderen.

Het was al laat in de avond toen ik de mail en foto’s verstuurde. Mijn hart bonsde in mijn keel, en ik sliep die bewuste nacht nauwelijks.
Vier dagen later werd ik gebeld door Ronnie Landman, redacteur van Op Zoek en hij had goed nieuws voor mij: “Uw mail is met groot enthousiasme ontvangen door uw dochter en haar adoptieouders en zij willen u heel graag ontmoeten. U bent van harte welkom om uw dochter te bezoeken”, deelde de redacteur mij opgewekt mee. Volkomen verbijsterd hoorde ik hem aan en ik kon letterlijk geen woord uitbrengen. Na al die jaren zou ik mijn dochter Magda eindelijk zien. Ronnie Landman mailde mij nog enkele foto’s en contactgegevens van mijn dochter Magda en haar adoptieouders. Tot mijn grote verrassing woonde Magda slechts een uur rijden bij mij vandaan.

Slechts één uur rijden en tientallen jaren van mij verwijderd! Hoe bizar was dit! Inmiddels brak het jubileumfeest van Prudon Mode aan en deze verliep voortreffelijk. Het was heerlijk weer en vele gasten bezochten de winkel en receptie. Ondanks alles genoot ik van de gezelligheid en drukte en ik had weinig tijd om te piekeren. Maar bovenal keek ik gespannen uit naar de ontmoeting met mijn dochter Magda. Na tientallen jaren zou ik haar eindelijk zien en ik besefte dat mijn leven nooit meer zou zijn zoals het was.

Wordt vervolgd…

Lees ook

Gebrek aan fatsoen of lamlendigheid?

Ingezonden brief OMMEN – Fee Klinkenberg stuurde de redactie van het Ommer Nieuws een e-mail …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.