Home / / Uit Hei en Dennen

Uit Hei en Dennen

Soms word ik wakker uit een nachtmerrie, die in de meeste gevallen gebeurtenissen bevatten uit een lang verleden. Vaak betreffen het herinneringen aan onze maandelijkse directievergaderingen in Breda, waarbij diverse directieleden van ELKA PIETERMAN en HANDYMAN aanwezig waren. Wij kwamen respectievelijk uit Noorwegen, Engeland, België en Duitsland. Mijn vader was de algemeen directeur en groot aandeelhouder. Hij vond daarom zijn voorzitterschap vanzelfsprekend. Wij hadden allang voorbesprekingen gevoerd, dwz, de niet familie gerelateerde directieleden. En ja, daar was ik er natuurlijk toch één van, maar men vertrouwde mij en dat gaf me een enorm gewaardeerd gevoel. Ik hoorde dus ook bij de rebellenclub. Wij smeedden onze plannen tijdens de voorbesprekingen in een plezierig restaurant, onder het genot van een copieus maal. Er werden voorzetjes gepland, die ik er dan weer bij het Opperhoofd (zijnde mijn vader) inkopte. Tijdens de vergaderingen zaten mijn broers naast vader, waardoor er een blok ontstond tussen mee- en tegenstanders. Mijn bedrijf in Duitsland leverde riante cijfers, zoals ook Noorwegen en Handyman. Eerst kwamen België en Nederland aan bod, waar de broers en vader resideerden.

Vader had achter op een grote enveloppe zijn grieven genoteerd, die hij hoofdschuddend en met gepijnigd gezicht meedeelde. Hoe het kwam, dat tussen de weggeworpen retouren er wel degelijk een pomp was gezien, waar slechts een vinnetje aan ontbrak. Ook was een schakelaar ontdekt, die best nog gerepareerd kon worden. Kortom, wij hoorden met kromme tenen zijn betoog aan en keken besmuikt naar elkaar. Deze grote man, die ooit dit bedrijf uit de grond had gestampt, was ten prooi gevallen aan pietluttigheden. Zijn bedrijven groeiden hem boven het hoofd. Een veel voorkomend verschijnsel. Dat Nederland en België rode cijfers schreven lag niet aan het ondernemerschap, maar aan het feit dat het kleinere landen betrof. Meestal keek hij in mijn richting en zei dan: “Kijk Nettie, als de jongens en ik Duitsland hadden gerund, zouden we miljoenen meer omzetten. Jij zit daar in een groot land, dat is natuurlijk in je voordeel.” Ik keek dan neutraal, ja hoor eens, hij was wel mijn baas hè! Soms durfde de financieel directeur van de Holding met ware doodsverachting de algemeen directeur te interrumperen. Mijn vader reageerde dan gewond. Na de lunch stapten we allemaal opgelucht op om daarna, zonder de familie nog een glas wijn te drinken. O ja, ik was ook familie, maar gelukkig in het bezit van een gezond stel hersens.

Antoinette

Lees ook

Nieuw scorebord voor S.C. Lemele

LEMELE – Vaste bezoekers van Sportpark ’t Zandeinde in Lemele is het zeker niet ontgaan: …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.