Home / / LampieBoot zonder naam

LampieBoot zonder naam

Sjokkend door de Ommermars. Wat een bloemenweelde. De purperen pracht en het zoete nectar van de kattestaarten, wilgeroosjes en koekoeksbloemen lokken fladderende koolwitjes, atalanta’s en dagpauwogen. Dat zijn vlinders, voor wie dit niet weet. Interessant Lampie, wordt dit een biologieles? Geen paniek, dat is geenszins mijn bedoeling. Maar dat kwam zo. Mijn lodderig oog spiedde over het water en mijn hart begon te bonzen van jachtlust. Zonde, zonde, zonde… Wat zou ik hier graag mijn fopvisjes zwemles geven. Langs waterlelie en pompeblad. In gedachten zag ik beren van snoeken vanuit een hinderlaag loeren op nietsvermoedende, langs zwemmende visjes. Hap, slik, weg! Of, snoodaard die ik ben, een nepper. Een visje van plastic. Oeps vergissing. Om vervolgens een potje te gaan touwtrekken met zo’n waterbuffel. Helaas. De op het oog zo puike stek was alleen benaderbaar vanaf het water. En ik heb geen visboot.Nu heb ik wel een kameraad met een schuitje, maar die houdt niet van vissen. Tenzij er een krokant goudbruin korstje om toe zit en badend in de ravigottesaus. Mijn maat heeft zijn vaartuig aan de steiger liggen, pal naast hotel de Zon. Om jaloers op te worden. Ja…, nee…, begrijp me goed, van harte gegund. Alleen je kunt er zoveel meer mee dan de ene zondag richting Vilsteren en de andere zondag richting Junne varen. Hij had het er al jaren over. Een toerbootje. En ja, als je stulp aan de Zwolseweg ligt, met uitzicht op de Vecht, dan maakt een boot het helemaal af. Nee, nee, reder Peters hoeft niet te vrezen. Het vaartuig is voor eigen gebruik en wordt niet verhuurd. Zelfs Lampie krijgt de boot niet mee. Zeker niet om te gaan vissen. Geen stinkende troep in dit luxe plezierbootje, genaamd…, euh…, niet genaamd dus. Daar hebben we met een biertje in de hand wel over zitten bomen. De Borrelboot? Beetje saai. Is de Zuipschuit niet beeldender? Mijn maat deed een beroep op mijn fatsoen en adviseerde me serieus te blijven.Op dat moment was ik onwetend dat hij had aangepapt met een collega van de andere kunne. Anders had ik de Love Boat geopperd. Naar de tv-serie uit de jaren tachtig. De boef. Laat hem maar schuiven met zijn blonde scharrel. Picknickmand mee en ja, jeuk is erger dan pijn. De Vecht telt talloze brede rietkragen en verborgen, stille plekjes. Bloemetjes en bijtjes, ach ik had al gezegd, geen biologieles. Hij redt zich wel. Af en toe steekt ie me de ogen uit en ontvang ik een berichtje met foto. Miami Vice, tussen weiland en maïs. Kek zonnebrilletje op en met kloeke blik volle kracht vooruit. De afgeknipte spijkerbroek en het wapperende T-shirt moeten nonchalance uitstralen, maar Lampie laat zich geen zand in de ogen strooien. De Sonny Crockett van het Vechtdal weet wat hij wil! Achter op de boeg wappert de vlag van voetballiefde OVC ’21. Trouw aan de club. Tot de dood er op volgt. Alleen de boot heeft geen naam. De Leonie, is dat niet wat…?

Lees ook

Boek van de Week: ‘Kom, Atir kom: de legendarische voetreis met een giraffe van Marseille naar Parijs in 1827’

Etienne Geoffroy Saint-Hilaire, directeur van de dierentuin in Parijs en ook nog in het bezit …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.