Home / / Lampie Jong

Lampie Jong

Bemoedigend zijn speels fladderende gele kwikstaarten, aan het hemelzwerk zwevende buizerds en tevreden grazende roodbonte koeien. Het opschietende, eentonige maïsveld daarentegen stemt treurig. Het gewas beneemt het blikveld. Misschien maar goed ook. Beter zo. Een volwassene moet ook niet alles willen zien. Om een minzame och, och, och-betoging, gepaard aan afkeurend hoofdschudden voor te zijn. Jongerencamping Dennenoord. De enige coronavrije enclave van Nederland. Niet echt, maar de jeugd schijnt losjes om te gaan met de voorschriften omtrent het virus. Natuurlijk zijn er protocollen vanuit de camping, maar kom op hé, het is vakantie. Voor veel jonkies is Dennenoord de eerste keer op pad zonder pa en ma. Een vrijstaat. Even niet dat, ‘kom van die bank en ga wat doen, is je kamer opgeruimd’. Of ‘is je huiswerk af’. Even vrij van die penetrante, ouderlijke bedilzucht.
Het is allemaal zo logisch. Ach, jongeren. Ze hebben alles nog voor zich. Ontdekkingslol in het verschiet. Nog een jaartje of tien jaar en het is herinneringsplezier, met een rotbaan in het abattoir en een strakke omgangsregeling als grauwe, kille werkelijkheid. Luisteren willen ze toch niet, maar hopelijk komen ze redelijk schadevrij door die laatste fase op weg naar volwassenheid. Laat ze genieten, daar op die vrijplaats tussen Ommen en Raalte, met als grootste zorg, wie haalt kratjes bier en wie zorgt dat er genoeg hamburgers en speklappen op de barbecue komen te liggen. Beetje spetteren in de vijver, schutting bouwen van lege bierkratten en een muziekje erbij. Hangend met je maten voor de tent stoer in het rond loeren. Plop, plop, plop, daar gaan de kroonkurken. Je oog laten vallen op een leuke meid, maar juist die niet aan durven spreken. Of toch? Een biertje of tien soldaat maken verschaft moed en lef. Meest overmoed. Dat zo’n meisje denkt, wat moet die aangeschoten lulhannes met zijn boerengehakkel.
Laat gaan. Laat ze de neus maar es flink stoten. Dan maar een kater de andere ochtend. Niet dat ik het onnozele zuipen promoot, maar ik begrijp het wel. Ben ook jong geweest. Diep in de vorige eeuw. Weet nog dat mijn maat geen zin meer had in school. Een succes was het toch al niet, maar zijn pa zag hem graag afscheid nemen met een diploma. Dat was een halte te ver. Zijn ouweheer legde zich erbij neer, maar niet zonder een ferme, goedbedoelde boodschap. “Een dan geen een emmer naast het bed, nee vier! In alle hoeken een. Maar goed, wees maar eigenwijs. Mijn fiat heb je.” 2020 ondertussen en mijn toekomst is achter de rug. Weggebrand door de tijd. Ben een zieltogende kaars. Het lontje brandt nog, maar dreigt langzaam te doven in het vet. Na drie, vier biertjes hou ik het voor gezien. Pijntje hier, pijntje daar, een trits hoge bloeddruktabletten op het nachtkastje, ja, ja, de achteloosheid en het onbekommerde van vroeger is voorgoed verdwenen. Je jeugd heb je maar een keer. Iedereen wil oud worden, niemand wil oud zijn. Ben je jong? Geniet ervan!

Lees ook

Rode Kruis gaat Waterschap Drents Overijsselse Delta helpen bij hoog buitenwater en watertekort

REGIO – Bij dreigende of daadwerkelijke noodsituaties kan voortaan het burgerhulpnetwerk van het Rode Kruis, …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.