Home / / Even voorstellen: pastoor André Monninkhof

Even voorstellen: pastoor André Monninkhof

Ik heb nog wat goed te maken. Want in dit blad, dat ik iedere week lees, heb ik mij nog niet aan u voorgesteld. Bij deze. Mijn naam is André Monninkhof. Sinds 1 september 2018 ben ik werkzaam als pastoor van de Emmanuelparochie in Ommen.

Hieronder valt ook de Brigittakerk, waar ik naast woon. Ik ben 59 jaar en geboren in Oldenzaal, in de wijk Zuid-Berghuizen. Na mijn gymnasiumopleiding ben ik rechten gaan studeren in Amsterdam. In mijn rechtenstudie heb ik me toegelegd op de sociaalrechtelijke vakken. Mijn gedachte was: de grote heren van de NV’s en de BV’s, die redden zichzelf wel.

Bewogen tijden

Vanwege mijn rechtvaardigheidsgevoel voelde ik me meer betrokken bij ‘de kleine man’. Na het voltooien van mijn rechtenstudie was ik waarschijnlijk sociaal advocaat geworden. Maar het bloed kroop waar het niet gaan kon – Ik kwam namelijk ook graag in de kerk – en heb me daarom, na mijn militaire dienst in de Johannes Postkazerne in Havelte, gemeld voor de priesteropleiding van ons Aartsbisdom Utrecht. Deze theologische en pastorale opleiding (wederom op universitair niveau) duurde acht jaar. In 1994 kreeg ik mijn eerste pastorale benoeming in Breukelen. Na mijn priesterwijding in 1997, ben ik daar nog ruim twee jaar blijven werken. Mijn eerste pastoorsbenoeming was in Ulft en omgeving, in een parochieverband van twaalf kerken. Hier voelde ik me tussen schutterijen en verenigingen goed thuis.

Na verloop van tien jaar, wachtte me een terugkeer naar Twente. Ik werd gevraagd om pastoor te worden van Enschede. Later kwamen daar nog Losser, Haaksbergen en omgeving bij. Ook weer een groot parochieverband. In Enschede woonde ik in hartje stad aan de Oude Markt, vlakbij de Jacobuskerk. In sommige opzichten was mijn Enschedese periode een bewogen tijd, ook doordat we noodgedwongen enige kerken moesten sluiten. Dit soort ervaringen zijn voor een ieder zeer pijnlijk, ook voor mij als pastor. Toch heb ik ook in deze stadsparochie, graag gewerkt. Veel plezier beleefde ik aan de contacten met internationale studenten. En ook het kampioensfeest van FC Twente heb ik meegevierd. In het najaar van 2018 ben ik naar Ommen gekomen. Als pastoor van de overkoepelende Emmanuelparochie (elf RK kerken van Heino tot Hardenberg) ben ik voorzitter van het bestuur van deze parochie. Verder ben ik teamleider van het RK pastoraal team van genoemde parochie.

‘Als een vis in de Vecht’

Als priester ben ik voorganger in de Eucharistievieringen en ga ik ook voor in doopvieringen, huwelijksplechtigheden, en uitvaarten. Verder ga ik bij mensen op huisbezoek en voer de pastorale gesprekken. Een diaconaal hart (rechtvaardigheidsgevoel) en een sterke oecumenische betrokkenheid (‘Mogen allen één zijn’) vormen mijn drijfveren.

Ik prijs mij gelukkig, dat ik mij in mijn pastorale werk gesteund weet door prima pastorale collega’s en zeer gemotiveerde vrijwilligers. Samen zijn we een hecht team. In mijn vrije tijd ben ik voor de KNVB actief als jeugdvoetbalscheidsrechter. Al 34 jaar fluit ik, op zaterdag, jeugd van 15 tot 18 jaar. In 2021 hoop ik het eeuwfeest van ons aller OVC’21 mee te mogen vieren. Ook ben ik lid van de Lionsclub Ommen-Dalfsen. Ik ben blij dat ik in deze plattelandsparochie mag werken. Ik voel me er als een ‘vis in de Vecht’.

Coronacrisis

Door de huidige coronacrisis zijn veel dingen anders geworden. Dit geldt voor u en ook ons raakt het in het pastorale werk. Evenals in andere kerken, zijn ook bij ons (minstens tot 1 juni) alle publieke vieringen opgeschort. De kerkgemeenschap met het het samenzijn mis ik enorm. Toch doen we wat we kunnen. Zo zijn er in onze Brigittakerk in Ommen, onlinevieringen (iedere zondag om 11.00 uur, via Kerkdienstgemist.nl). Voor mij is dit enorm wennen: niet alleen een preek, maar ook een draaiboek maken; voor een lege kerk, maar wel live op camera voorgaan. Maar het werkt … Verder ben ik in ‘no time’ vertrouwd geraakt met videovergaderingen. Zo kunnen we – zij op het afstand – via de computer, toch dingen met elkaar overleggen. Voor onze website www.emmanuelparochie.nl schrijven we ‘pastorale opstekers’, dit zijn columns om de mensen een hart onder de riem te steken. We voeren telefoongesprekken met en sturen kaartjes naar kwetsbare mensen en bewoners van zorgcentra, die nu niet meer in de kerk kunnen komen. En vanuit de caritas zijn we er voor mensen, die geen eten meer hebben of om andere reden hulp nodig hebben. Hierin werken we nauw samen met de andere kerken van Ommen en ook met de gemeente Ommen.

‘Groene grassprieten’

Ons motto – aangereikt door onze burgemeester, Hans Vroomen – is: ‘samen er doorheen gaan’. Weliswaar zijn er – in de woorden van onze premier – inmiddels wel wat ‘groene grassprieten’. Maar toch ligt ook het voetbal nu stil. Gelukkig, dat de jongste jeugd nu weer wat mag sporten en bewegen. Zelf houd ik me fit met wandelen. Met de rugzak op loop ik (op rustige momenten) over de prachtige wandelpaden in de schitterende en rustgevende Ommer natuur. We zullen het samen moeten doen, op weg naar betere tijden. Dat we ons bij elkaar thuis mogen voelen, en het samen mogen volhouden. Voor u allen: heel veel sterkte met alles en blijf gezond!

Pastoor André Monninkhof

Foto: Gina van Elburg

Lees ook

Uit eten in Proeflokaal Zuid

NIEUWLEUSEN – Saam Welzijn biedt de mogelijkheid aan senioren en alleengaanden om op zondag buiten …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.