Home / tweetpost / Uit Hei en Dennen: Op ziekenbezoek

Uit Hei en Dennen: Op ziekenbezoek

Vorige week vertrok ik, met naast mij een alleraardigste (nieuwe) senior, helemaal naar Bedum. Dit keer betreft het echt een oudere heer van eind tachtig, die vorig jaar heel plotseling de liefde van zijn leven verloor. Hij had mij gebeld om nog een laatste keer zijn oude vriend die stervende was, te bezoeken. Het huis van de nieuwe senior staat op vakantiepark Calluna aan een smal modderig wegje.

Ik ben daar dus steeds volledig de weg kwijt. Het gegeven adres staat namelijk niet in de navigatie. Na het restaurant (een vervallen keet) rechtsaf. Niet dus. Tenminste, als je zoals ik, van de andere kant komt. Ik verzandde in alle smalle modderige wegjes, waar je met mijn auto slechts kunt draaien door 24 keer in en uit te steken. Mij kun je dan uitwringen. Ik vond het uiteindelijk en senior stond al klaar. Wij reden gezellig via kleine wegjes naar Staphorst om daar de A28 op te rijden. Meneer komt oorspronkelijk uit het westen, heeft door de wereld gezworven en interessant werk verricht. Zijn huwelijksleven was op z’n minst avontuurlijk, verbonden met veel tragiek en opoffering zijnerzijds. Een lief goed mens.

Nu dus naar Bedum om een laatste groet aan zijn vriend te brengen. Mijn snelheid op de wegen beviel hem wel. Nu het nog kan hè, 130 km wegen met een gering extra percentage erbij. Het moet leuk blijven om te rijden. Over zijn ernstig zieke vriend vertelde hij enthousiast. Wat hadden zij met z’n vieren altijd veel plezier gehad. Aangekomen in Bedum kwam de vrouw des huizes naar ons toe. Ik kwam als eerste binnen en vond tot mijn stomme verbazing de ‘zieke’ vriend monter achter een rollator. Hij zag er bepaald niet stervende uit. Integendeel, hij was blij ons te zien en begon hele verhalen over vroeger, de familie en zijn vorderingen met het lopen achter een rollator na z’n herseninfarct. Hij kon nog zeker 10 jaar mee pochte hij.

Senior keek wat bedremmeld, hij kwam immers afscheid nemen en nu liep de vriend sneller dan hijzelf. Ik zag hem verstillen. Hij moest echt deze nieuwe situatie verwerken. Ik probeerde hem zoveel mogelijk te betrekken bij de verhalen van het echtpaar. Hij leek korte tijd absoluut gedesoriënteerd, maar herstelde zich gelukkig wel.  Na een paar uur namen we afscheid van het montere stel, met hun belofte gauw een keer naar Ommen te komen.

Antoinette

Lees ook

Ommen-zuid komt met 235 steunbetuigingen

‘Een ideale oplossing bestaat niet’ OMMEN – “Een oplossing die iedereen tevreden stelt, bestaat helaas …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.