Home / / LampieVoetbalopa

LampieVoetbalopa

Ja, ik ben voetballiefhebber. Gek op het spelletje. Kijk graag. De bezigheid krijgt een extra dimensie als je kleinzoon een balletje mee trapt. Waar die voetbalt? Niet bij OZC. Ook niet bij OVC ’21. Bij JCO. Dat is zijn antwoord als er naar gevraagd wordt. “Waar voetbal je?” “Bij JCO.” Letters die staan voor Jeugd Combinatie Ommen. Hoort ie bij OVC ’21, de zondag? Of OZC, de zaterdag? Maakt niet uit. De keus bloedt dood. De weg naar één club is ingezet. FC Ommen. Fusie Club Ommen is aanstaande. Kwestie van tijd. Het ventje staat geen seconde stil bij een versmelting. Hij moet ballen tegenhouden. Met iets te grote handschoenen. Dat is zijn taak. Meer niet. Daar heeft hij moeite genoeg mee.

Hij is dapper. Niet altijd slim. Er valt nog veel te verbeteren. Trappen kan ie wel. Iets waar hij lol aan beleeft. De bal zo hard en zo ver mogelijk naar voren jenzen. Als daar toevallig iemand staat is dat meegenomen. Aan zijn precisie moet gewerkt worden. En zijn concentratie. Maar hij wil wel. Mooi om te zien. 10-0 achter en dan als een dolleman juichen als de 10-1 valt. De eer is gered. “Kom op jongens, het kan best.” Het gemopper verdwijnt, de lach verschijnt. Na een fraaie redding volgt een miscalculatie. Tien vingertoppen zijn niet afdoende om het elfde, of was het twaalfde doelpunt van USV te voorkomen. Een vergeefse duik vol in de blubber van de Hulsterlanden in Nieuwleusen. Modder op het keepersshirt. Liever dat dan rubberen korrels. Dat zijn wasmachineslopers en ik heb gezegd dat ik de was wel mee neem. Gooi maar in de auto.
Stilletjes aan krijgt de kou vat op me. Ik had geitenwollensokken en thermolaarzen moeten aantrekken in plaats van nylon kousjes en gympen. Dan fluit de scheidsrechter af. Iedereen mag nog een penalty nemen. Mijn nazaat rost hem binnen en juicht. Een schaars lichtpuntje. Ik word warm van zijn lach, zijn warrige blonde kuif en rode konen. 11-1 aan de broek en toch plezier. Pure spelvreugde. Twee euro voor wat drinken. Even druk ik het ventje liefdevol tegen me aan. Zoals ik dat ook deed nadat Heracles 1-0 scoorde tegen Ajax. Cyriel Dessers versloeg André Onana, voor mijn kleinzoon ‘de Onoverwinnelijke’. Zijn voorbeeld. Zijn held. Gezicht op onweer en vloeken als een ketter.

Nog even ‘het vijandelijke’ clubhuis in. Fristi in Nieuwleusen is net zo verkwikkend als in Ommen. “Opa, denk je dat we binnenkort een keer winnen?” “Vast wel. Gewoon je best blijven doen.” Woorden meer gebaseerd op hoop dan op realiteit. “Keepen is harstikke gaaf, alleen jammer dat we steeds verliezen.” Ik strijk door z’n haar en zeg dat ie goed heeft gekeept. Op de terugweg spookt een gedicht door mijn kop. ‘Op een omgeploegd veld, speelt mijn kleine held. Het regent, het is koud. Hij is jong, ik al oud. Ach, die regen… Nee, niet weer een goal tegen. Nou ja, niemand die het ziet. Ik ben de enige die van dit niveau geniet.’

Lees ook

Tijdelijke overbruggingsregeling voor zelfstandige ondernemers

OMMEN – De landelijke maatregelen voor de bestrijding van het coronavirus hebben een grote impact …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.