Home / tweetpost / Uit Hei en Dennen: Appen of beppen?

Uit Hei en Dennen: Appen of beppen?

Ik betrap me er op dat ik meer app dan bep, en dat is misschien wel jammer. ‘C’est le ton qui fait la musique’, leerde ik ooit. Nu kun je op zachte toon ook de meest vreselijke uitspraken doen hè. Maar wat ik mis zijn de telefoontjes, waarbij je aan de intonatie al hoort hoe het met de ander gaat. Van dochters, vrienden en familieleden krijg ik meestal appjes of een reactie via Messenger.

Voor drukke mensen is het een zegen, want telefoongesprekken kosten flink wat tijd en zeg nou eens “sorry hoor, stuur maar even een berichtje.” Dat is niet erg hartelijk, of je moet net bij AH lopen. Karretje met je buik duwend, in de ene hand de zelfscanner en de andere het boodschappenlijstje. Waar is de tijd gebleven? Toen we nog geduldig stonden te wachten bij AH in de Brugstraat? Mijn moeder stuurde mij bij voorkeur met een boodschappenlijstje naar de winkel. Ik was verlegen, dus stond net zo lang te wachten tot een aardige mevrouw mij naar voren duwde met de woorden “nu is dit meisje aan de beurt.” Ik gaf het briefje af en ja hoor: “wat staat hier, twee ons moepjes?” Mijn moeder schreef nog met schuine letters, al niet meer modern in de jaren ’50. Daar sta je dan, vuurrood van verlegenheid te stamelen dat het snoepjes moeten zijn.

Appen is een zegen als het een kort berichtje behelst. Maar om je hele ziel en zaligheid te appen vind ik ongezellig. Komaan, ik wil een reactie op leed of vreugde. En toch, iedereen is druk en om nou zo maar een gesprek te beginnen… Maar dat deden we vroeger toch ook! Zo verrassend, je kon toen nog niet zien wie je belde. Het kon ook wel vervelend zijn als een zeurderige tante al zuchtend haar lange litanie van eenzaamheid aan je opdrong. “Ik kom nergens meer, niemand zoekt me op, ik zit hier maar, ik kon net zo goed dood zijn.” Zet de stofzuiger maar uit, het gas onder de pannen dito, want tante gaat een uur lang mekkeren over de in slechte mensheid, die een zieke tante niet opzoekt, terwijl ze toch vroeger met jou in de kinderwagen reed. Zij wel!
Ik mis de stemmen van dochters, familieleden en vrienden. Dat je een uur lacht of huilt met de ander. Want…… beppen of praten geeft intimiteit en belangstelling aan, toch?

Lees ook

Het Boek van de Week

De vader van de Britse Christa Geering heeft een oorlogstrauma opgelopen. Tijdens WOI heeft hij …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.