Home / / Leerlingen Vechtdal op reis naar Ethiopië

Leerlingen Vechtdal op reis naar Ethiopië

Een kind dat leert, heeft kansen

OMMEN – Op donderdag 20 februari vertrekken docenten Joëlle Volkerink en Alix Carrière met twee leerlingen; Sare Winters en Roxanna Roke van het Vechtdal college Ommen, met Edukans naar Ethiopië. Ze hebben er zin aan, maar ervaren de reis ook zeker als (gezond) spannend. Twee trainingsweekenden hadden ze, om zich voor te bereiden.

In Ethiopië is de kwaliteit van het onderwijs slecht. De klassen zijn overvol en de leraren niet goed opgeleid. Als ambassadeurs gaat het viertal naar de lokale bevolking, op bezoek bij hun buddy, naar de kerk en naar de lokale school. Het is belangrijk dat met name kinderen onderwijs krijgen zodat hún kinderen ook onderwijs volgen. Deze kinderen hebben betere kansen onder het motto: Een kind dat leert, heeft kansen. De leerlingen en hun docenten hopen een flink bedrag op te halen om zo het onderwijs te kunnen verbeteren. Zij roepen onder meer de lezers van deze krant op om hun pagina: www.vechtdal-college-ommen2 te volgen. Ze vertellen hier dagelijks over hun activiteiten en ervaringen.

Het gedicht van het jongetje en de zeester verklaart waarom en hoe zij het verschil kunnen maken.

Er liep eens een jongetje over het strand , en tot zijn afgrijzen zag hij dat bij eb niet alleen een flink stuk strand droog kwam te liggen, maar ook een groot aantal zeesterren, dat lag te creperen in het zand. Ze hadden geen enkele kans meer om het water te bereiken. Ze waren te laat in actie gekomen en nu lagen ze daar zieltogend uit te drogen in de harde zonnestralen, terwijl het water zich verder en verder terugtrok.

Het jongetje had maar een paar tellen nodig om de situatie te overzien. Toen greep hij zijn emmertje, dat hij had willen gebruiken om een mooi zandkasteel te bouwen, rende naar de waterkant en schepte het vol water. Vervolgens liep hij naar een zeester, deed die voorzichtig in het emmertje en holde er mee terug naar de zee. Hij wierp het dier met een grote zwaai terug in de zee. Zo werkte hij de ene zeester na de andere weg. Zonder zich rust te gunnen, rende hij zijn kleine beentjes bijna onder zich vandaan. Maar hoe hard hij ook werkte, het getij bleef onverbiddelijk doorgaan. Steeds grotere stukken strand kwamen droog te liggen en steeds meer zeesterren werden zichtbaar.

Terwijl het jongetje zich even met de rug van zijn hand het zweet van het voorhoofd veegde, daarna, daarna het emmertje weer greep en verder wilde gaan, hoorde hij een stem. ‘Kereltje, wat doe je daar ?’, vroeg een strandwandelaar die naderbij was gekomen. Het jongetje legde de zaak uit. Er klonk hoop in zijn stem. Wie weet zou deze meneer hem helpen, dan hadden ze kans dat ze dit stuk van het strand in ieder geval zeester-vrij zouden kunnen krijgen. De man schudde echter meewarig zijn hoofd. ‘Jongetje, jongetje’, bromde hij. ‘Het heeft toch geen enkele nut wat jij doet. Moet je eens kijken.’ Met een machtig armgebaar wees de man kilometers strand aan. ‘Overal liggen die zeesterren. Dat is nu eenmaal zo. Dat is de natuur. Daar is niets aan te doen. Wat maakt het voor verschil of jij er een paar teruggooit in zee, of niet.’

Met grote ogen keek het jongetje de man aan. Hij slikte even en zei toen ferm, terwijl hij op de ene zeester wees die in zijn met zeewater gevuld emmertje lag: ‘Voor deze, meneer, maakt het alle verschil.’ Toen draaide hij zich om, liet de verblufte man staan en holde naar de waterrand, waar hij het emmertje met inhoud leeg kieperde.

 

Foto: Pixabay.com

 

Lees ook

Expeditie Salland: een uniek inkijkje in het leven op het platteland

REGIO – De boeren van Salland Boert en Eet Bewust hebben een zomerprogramma samengesteld van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.