Home / / Lampie: Nieuwjaarsoverpeinzing

Lampie: Nieuwjaarsoverpeinzing

Driekoningen is voorbij, dus van mijn kant geen nieuwjaarswensen. Dat handschudtoneel. Zo’n gedoe. Soms gemeend, maar dikwijls een cosmetische, terloops geplaatste handeling.

De zoveelste nieuwjaarsbijeenkomst. Een groepje mensen staat te keuvelen. Wit wijntje in de hand. Het jaar is nog pril. De goede voornemens wankel, maar intact. Dus geen bier, maar wijn. Je kunt er tipsy van worden, maar de weegschaal slaat in ieder geval niet alarmerend in het rood. Klets, babbel de babbel, grinnik, warempel, een bekende. Die zomaar voorbijlopen is ook zo wat, dus ietwat geforceerd de hele groep maar even bij langs. ‘Beste wensen.’ ‘Bedankt. Ook gelukkig nieuwjaar.’ De etiquette schrijft dit nu eenmaal voor. Na Driekoningen is die farce godzijdank achter de rug.

Oeps…, mocht dit narrig overkomen, dan schiet ik mijn doel voorbij. Ik hoop dat iedereen tijd en rust vindt om bewust stil te staan bij jofele momenten. Mocht er toch tegenslag zijn, dan wens ik de pechvogel sterkte, kracht en wijsheid toe. Bedenk dat de duivelse inhoud van de fles slechts verdooft. Vriendschap verwarmt het hart echt. Maakt iemand een ongelukkige opmerking, vergeef hem. Kwaad worden is menselijk, kwaad blijven duivels!

Januari is een sombere maand, maar houd de zon in het hart. Humor kan de dag kleuren. Er is al genoeg ellende en chagrijn in de wereld. In materieel opzicht gaat het ons goed, mits je niet in de bijstand zit. Toch is iedereen zo boos tegenwoordig. Boeren, verplegend en onderwijzend personeel, de politie, zelfs onder de collega’s is het dikwijls mopperen.

“Vrijdag moet ik thuiswerken. Mijn ouders kunnen niet oppassen.” “Je bedoelt: kàn ik vrijdag thuiswerken?” “Nee, ik moét vrijdag thuiswerken! Anders moet ik me ziek melden.” Geen millimeter ruimte voor discussie. Waar is het mis gegaan? Een koophuis, allebei een fulltimebaan, vier keer per jaar op vakantie, twee auto’s voor de deur en dan ook nog een klein jonk. Opvoeden mogen ze op de crèche doen. Met het meest waardevolle bezit wordt lichtzinnig omgesprongen.

“Hier, grijp ‘m, want ik heb haast. Om vijf uur pik ik ‘m weer op.” De hoogste versnelling voorbij. Zucht. Ja, ik ben een ouderwets man. Niet meer van deze tijd. 2020 alweer? Hopelijk ben ik er klaar voor. O ja, een gezegend jaar. Ommen 75 jaar bevrijd. De Canadezen van het Manitoba-regiment kwamen via Besthmen de Vechtstad bevrijden. 11 april werd het Duitse juk definitief afgeschud.

Gaan we bij stilstaan. Surf eens naar www.ommen75jaarvrijheid.nl. Achter de schermen wordt druk gewerkt om er een grandioos feest van te maken. In het besef dat dit nooit, maar dan ook nóóit meer mag gebeuren. Ik las een gedicht, geen idee van wie. ‘Weet je wat fijn zou zijn/overal vrede en geen chagrijn/Mensen die leven met elkaar/Met veel liefde, zonder gevaar.’ Simpel, maar treffend.

Pauze. Even alles teruglezen. Tjonge jonge, heb ik dit alles getypt? Wat een brave, wijze levenslessen. Ik had dominee moeten worden. Jammer dat het mij ontbreekt aan een dragende, dwingende stem. Komt bij, ik heb er de kracht niet meer voor…

Lees ook

Apotheose voor het digitale rad van de Supportersverniging OZC

OMMEN – Op zaterdag 6 juni is het zover. Dan beleeft het digitale rad, gedraaid …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.