Home / / Samen de schouders eronder: Mario den Hoedt over participatie

Samen de schouders eronder: Mario den Hoedt over participatie

De buurtschap Ommerkanaal ontstond toen er mensen van buitenaf kwamen wonen bij het kanaal dat in de negentiende eeuw werd gegraven. Dat kanaal splitste de oudere buurtschappen Witharen en Arriën. Mario den Hoedt woont er sinds 1980. In 2007 nam hij samen met Henri Petter en Henk Kamphuis het initiatief om Plaatselijk Belang Buurtschap Ommerkanaal (PBBO) op te richten. Vanuit die rol zit Mario sinds 2015 in de participatieraad van de gemeente Ommen.
Mario: “Ik houd me binnen de participatieraad bezig met sociale cohesie en leefbaarheid. Dat betekent: zorgen dat alle mensen mee kunnen doen en dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor zijn leefomgeving. Zelfredzaamheid en oog hebben voor je medebewoners is daarbij essentieel.” Hij noemt als voorbeeld dat er mede dankzij de saamhorigheid en zelfredzaamheid glasvezel ligt in het buitengebied. Binnen Ommerkanaal weten ze hem wel te vinden. Maar Mario den Hoedt zoekt voeding vanuit alle Plaatselijk Belangen en de wijkverenigingen in Ommen. Worden bewoners voldoende betrokken bij het inrichten van onze samenleving?

“Dat kan beter, vind ik. Zeker, als er lokaal zaken spelen, zoals sluiting van de school of verkeersmaatregelen komen bewoners in actie. Vaak staan de plannen dan al op papier en ben je te laat. Meedenken aan de tekentafel is effectiever. Daarom praat ik ook mee over het recht om tegenover een plan van de gemeente je eigen plannen voor te stellen. De bermen in Ommerkanaal worden nu bijvoorbeeld geklepeld. Dat is voor de gemeente effectief en goedkoop. Het gevolg is snelle hergroei, een weinig draagkrachtige ondergrond en weinig biodiversiteit. Wij zouden liever zelf de bermen maaien. Met het maaisel verbeteren we onze landbouwgrond. Dan ontstaat een stevigere ondergrond, met meer biodiversiteit en verhoging van organische stof in landbouwgrond.”

“Een ander voorbeeld van dat recht om uit te dagen komt uit Vilsteren. Daar hebben ze de eerste Postcoderoos van Ommen gerealiseerd. De bewoners profiteren nu van goedkope groene stroom. Lokale gemeenschappen kunnen zo zelf een belangrijke rol spelen bij het behoudt van de leefbaarheid. Zelf met elkaar plannen maken voor de toekomst van je eigen wijk, buurtschap of kern is van wezenlijk belang voor het behoud ervan.”

Samen de schouders eronder en constructief meedenken. Dat kenmerkt ook zijn inbreng in een werkgroep over de inclusieve samenleving. “Ik ben opgegroeid in een tijd dat je voor alles een apart hokje had. Dus een doveninstituut, een blindeninstituut, een sociale werkplaats. Ik vind het niet altijd makkelijk om me te verplaatsen in het leven van mensen met een beperking. Dat komt ook doordat ik er geen ervaring mee heb. Daarom zeg ik: begin bij de jeugd. Als je als kind een klasgenoot hebt die niet kan lopen merk je vanzelf dat zo iemand verder hetzelfde is als jij. Dan zijn er ook later geen drempels om normaal met elkaar om te gaan. Laat kinderen uit het speciaal onderwijs meesporten met het reguliere onderwijs.”

“Ik snap overigens best dat er ergens een grens ligt. Maar onnodige barrières moet je wegnemen. Andersom hoop ik ook dat mensen met een beperking hun mond open doen als ze ergens aan mee wilt doen. Want ik vertrouw erop dat er dan oplossingen gezocht worden. Ook over dit onderwerp kom ik graag in contact met mensen die ervaringen willen delen, of die mee willen denken.”

Tekst/Foto: Hans Bunkers

Lees ook

Het Boek van de Week

De vader van de Britse Christa Geering heeft een oorlogstrauma opgelopen. Tijdens WOI heeft hij …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.