Home / / Lampie: Aan de fles

Lampie: Aan de fles

Het is een cliché, akkoord, maar een cliché is niet voor niets een cliché. De dikke, vette waarheid! Het is en blijft een groot wonder. Over baby’s heb ik het. Vrienden en kennissen heb ik teleurgesteld. Of teleurgesteld.., teleurgesteld…, heb niet voldaan aan de bij vrienden en kennissen heersende verwachting. Laten we het daar op houden.

Een column over baby’s. En eentje in het bijzonder. Op de gedenkwaardige zondag 3 november werd Lampie weer opa. Van een prachtig kereltje, althans, dat is mijn perceptie. Nou en of, geëmotioneerd! Sta niet snel met de mond vol tanden. Nu wel. Het mannetje daarentegen stond niet met de mond vol tanden. Het schepsel kwam op de wereld zonder tanden. Verder zat alles erop en eraan. Tien ieniemienie vingertjes en teentjes en een klein dopneusje.

Zo trots als een pauw op dat ventje. Wat een binkie. Duidelijk een directe nazaat. Zelf was ik ook een knappe baby, alleen jammer dat het later zonder direct aanwijsbare oorzaak is misgegaan. Geen idee hoe dat komt. Het leven zit vol raadsels. Maar goed, gezien mijn leeftijd heb ik niets te mopperen. Heb slechts een rimpel. Daar zit ik op. Maar goed, zóóóóó overweldigd door dat ventje, dat ik geen letter op papier kreeg. Het kleine mannetje is ontegenzeggelijk uit de directe lijn. Geen twijfel mogelijk. Een soepele stoelgang is een sterk ontwikkelde eigenschap in onze familie. De jongste telg kan er ook wat van. Bovendien zitten de streken er nu al in. Luiercontrole en dekking, komt die straal.

O ja, niet alleen apetrots op dat ventje. Wat te denken van mijn dochter. Die heeft zich dapper door de bevalling geworsteld. Geen eenvoudige opgave. Een soort van omgekeerd doelpunt. De bal moet er niet in, hij moet eruit! Als je het nuchter bekijkt, zeg je ‘ho maar, stoppen!’ Een meloen door een buis drukken waar nauwelijks een walnoot doorheen kan, is gedoemd te mislukken. Maar ja, ik ben een man. Dat zijn piepers. Moesten kerels kinderen krijgen, dan was de overbevolking binnen een kwart eeuw opgelost. Vandaar het gedichtje, ‘geboorte is een wonder ten koste van veel pijn, waar zou de wereld zonder moed der vrouwen zijn’. Een waarheid als een koe.

Buitenstaanders beweren vaak dat een baby saai is. Het is slapen, krijsen, plassen, poepen en drinken, maar ik smelt hoor, met dat manneke op de arm. Met z’n beiden lurken aan de fles. Mijn pijpje ontdaan van de kroonkurk, die van hem is van stevig plastic en voorzien van een speen. Een voorbeeldige drinker, die kleine nathals. En bulken als een grote! Dat is ook wel wat vreemd, ik krijg gemopper en verwijten als ik een klein boertje laat en mijn kleinzoon wordt nog harder bejubeld dan Ajacied Donny van der Beek na de 4-1 tegen Chelsea. Plots een straal melkspuug over mijn overhemd. “Ochie, tochie, te veel gedronken jochie”, troost mijn dochter en neemt het mannetje over. Nou ja, dat had z’n opa vroeger ook wel eens…

Lees ook

Klimaatverandering vraagt grote aanpassingen

REGIO – Op 20 april gaf het algemeen bestuur van het Waterschap Drents Overijsselse Delta …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.