Home / Uncategorized / Uit Hei en Dennen: Feestdagen

Uit Hei en Dennen: Feestdagen

Verheugen we ons op die decemberdrukte? Het begint nu al, want 10 november was het kinderfeest Sint Maarten. Mijn 4-jarige kleinzoon liep met zelfgemaakte lampion aan de hand van z’n Heitie langs de boerderijen om daar uitbundig te zingen, dat de koeien staarten hebben en de meisjes rokjes dragen. Op die leeftijd pieker je nog niet over de bizarre tekst, welnee, in het donker zingen en daarvoor handen vol snoepgoed krijgen. Volgende week komt Sinterklaas aan, op TV en ook hier in ons eigen Ommen. Vechtdal Leeft TV heeft daar al op een enorm ludieke wijze aandacht aan geschonken.

Ik heb echt genoten van het eerste zeer originele Ommer Sinterklaas journaal gepresenteerd door Roos ter Beek. Er zijn geen pepernoten, zelfs geen meel. Ook niet bij de molenaar van Molen de Lelie, hoe moet dat nou?  Wordt vervolgd, ik ben benieuwd. Ik kijk graag naar ons Vechtdal Leeft TV en ik merk dat ze steeds professioneler worden. Dat is te danken aan een grote groep enthousiaste vrijwilligers. Ze steken er enorm veel vrije tijd in. Het is niet alleen het interview of een reportage, het zijn vooral de voorbereidingen en de verwerking van alle opnamen.

In veel winkels, waaronder de Hema, zag ik al kerstspulletjes staan. Ik heb al wel zin om het huis wat op te vrolijken met kerstdecoraties, maar verloofde krijgt dan een rolberoerte. Ik houd me voorlopig even in. De tuin is ontdaan van alle zomerbloeiers en er is het e.e.a. gesnoeid. November is een beetje sombere maand vind ik. Het blad valt gestaag van de bomen en dus hoor je veel bladblazers. Je kunt volgens mij beter tot eind december wachten, dan is het maar één keer bladblazen. Ze maken een gigantische herrie hè. En dan is het december, met al die feestelijke dagen. En wat denken onze kinderen? Wat doen we met onze ouders tijdens de feestdagen? Nou, die zoeken dat helemaal zelf uit, alsjeblieft geen verplichtingen. Nee, we willen niet meedoen met Sinterklaasavond en nee, ook niet met de kerstdagen. Dan denk ik aan mijn ouders, waar we wèl naar toe moesten. Om dan in vol ornaat ergens te moeten dineren. De kleinkinderen in fraaie kleding al morsend en ruziënd aan tafel, zanikend dat ze willen spelen. En dat mocht dan niet hè. Zij moesten zich gedragen. Wat een getob, dus wij blijven lekker saampies thuis. Met oliebollen en champagne.
Antoinette

Lees ook

EP al een decennium lang een begrip in Ommen

OMMEN – Nog maar net van school en nauwelijks droog achter de oren gingen Sander …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.